Onder 3.7. Gerecht in eerste aanleg van Curaçao 8 juni 2020

De covid 19-pandemie en de in verband daarmee door de overheid opgelegde maatregelen ter voorkoming van verspreiding van het coronavirus vormen geen voor partijen voorziene gebeurtenis. De vraag voor wiens rekening de gevolgen daarvan dienen te komen (de noodgedwongen sluiting door huurder van haar bedrijf en dientengevolge het wegvallen van haar omzet) laat zich niet eenvoudig beantwoorden. Enerzijds ontslaat de onvoorziene gebeurtenis de huurder niet van haar betalingsverplichting uit hoofde van de huurovereenkomst. Dat geldt in het onderhavige geval temeer nu [Huurster] het voorstel van [Verhuurster] om de huurovereenkomst vanaf april 2020 te beëindigen teneinde een hoger oplopende schuld te voorkomen, heeft afgewezen. Anderzijds is goed denkbaar dat in een eventuele bodemprocedure zal worden geoordeeld dat in de zakelijke verhouding van partijen naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid de negatieve gevolgen van de coronasluiting niet enkel op huurder kunnen worden afgewenteld (art. 6:257 BW), nu gedurende de coronamaatregelen aan huurder geen of in beperkte mate huurgenot is verschaft (art. 7:207 juncto 7:204 lid 2 BW). Gelet daarop, alsmede bij een afweging van de wederzijdse belangen, zal voorlopig oordelend tot uitgangspunt worden genomen dat de huurkosten over de periode dat de snackbar op last van de overheid was gesloten (medio maart 2020 tot medio mei 2020; circa twee maanden), evenredig over beide partijen moeten worden verdeeld. Dat uitgangspunt vindt in het onderhavige geval nog steun in het gegeven dat een deel van de huur in de huurovereenkomst expliciet was geduid als winstparticipatie, waarvan in de desbetreffende periode geen sprake kan zijn geweest.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2f1ea80f1e60b810530e74e7fdee9584cb112bd91a72ae084ab73fd7b91c0c4b | shasum -a 256