Onder 3.5. Gerecht in eerste aanleg van Curaçao 19 juli 2022

Daarnaast betwist het Land dat de Regeling niet kan worden aangemerkt als een deugdelijke normstelling in de zin van het EVRM. De keuze voor een ministeriële regeling met algemene werking in plaats van een formele wet is ontstaan onder druk van het vonnis in eerste aanleg, waarin het Land een jaar de tijd kreeg om de normen tot stand te brengen. In dat jaar sloeg de COVID-19-pandemie toe, hetgeen voor het ministerie van Gezondheid, Milieu en Natuur de aandacht heeft doen verleggen naar andere zaken. Het vaststellen van formele wetgeving binnen een jaar was een te ambitieus doel, zodat het Land heeft gezocht naar een delegatiegrondslag in bestaande wetgeving om de normen vooralsnog in op te nemen. Het Land erkent dat de Regeling geen eindproduct is, maar dit doet aan de rechtsgeldigheid en deugdelijkheid ervan volgens het Land niet af. Voorts voert het Land aan dat tegelijkertijd is gewerkt aan de actualisering van een van 24 jaar terug daterend concept voor een ontwerp-landsverordening Algemeen Milieubeheer Curaçao (hierna: Lv Milieubeheer) die de Hinderverordening zal gaan vervangen. De nieuwe wetgeving zal een breder toepassingsbereik hebben dan alleen zwaveldioxide en fijnstof. De inhoud van dit ontwerp is nog onder het ministerie van Algemene Zaken, die het op enig moment zal distribueren onder de adviescolleges. In afwachting van de Lv Milieubeheer gelden de normen als neergelegd in de Regeling, waarmee volgens het Land wordt voldaan aan het bodemvonnis. Dat in de Regeling voor de eerste jaren alleen normen voor de jaargemiddelde concentratie zijn opgenomen doet daaraan niet af. Bij het invullen van het normenkader komt het Land immers beoordelingsruimte toe en het is geen verplichting om de WHO-guidelines tot in detail op te volgen. Wat betreft de in de Regeling opgenomen interim targets, het geleidelijk afbouwen van de uitstoot, heeft het Land de WHO-guidelines wel gevolgd. Bij het invullen van de targets heeft het Land gewicht toegekend aan de belangen van burgers en heeft het Land gekeken naar de gevolgen van een lagere immissienorm voor de sociaaleconomische situatie van het Land. Volgens het Land streven eisers onverbindendverklaring van de Regeling na, waarvoor geen grond is. Ten slotte voert het Land aan dat de CO2-normen geen onderwerp zijn geweest in de bodemprocedure en dat CO2 bovendien geen stof betreft die direct schadelijk is voor de gezondheid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/edc39bfd771bbfae5a89e6adc3444a881984c3e591340320a13d93f5677bc955 | shasum -a 256