Onder 5.8. Gerecht in eerste aanleg van Curaçao 22 augustus 2022

Uit het voorgaande volgt dat het Land de gestelde doelmatigheid van de marktordening als argument voor het invoeren van een leeftijdsgrens onvoldoende heeft gemotiveerd. Het Land heeft verder op geen enkele wijze onderbouwd in welke zin de leeftijd van een huisarts van (directe) invloed is op de geleverde kwaliteit van zorg. Evenmin heeft het Land onderbouwd dat, bijvoorbeeld, oudere huisartsen geneigd zijn om meer recepten uit te schrijven of sneller door te verwijzen dan jongere huisartsen, nog afgezien van de vraag of dit ook leidt tot hogere zorgkosten. Dit klemt te meer gezien de tegenover de belangen van het Land staande gerechtvaardigde belangen van de huisartsen. Zonder zorgcontract hebben zij immers niet langer een (reële) mogelijkheid tot voortzetting van hun beroep en het voorzien in eigen levensonderhoud en/of pensioen. Uiteraard geldt dat de huisartsen, als vrij gevestigde medisch beroepsbeoefenaren in beginsel zelf verantwoordelijk zijn voor het opbouwen van een pensioen en dat daarbij in zekere zin ook sprake is van een ondernemersrisico, zoals door het Land nog is aangevoerd. Het Land kan de huisartsen dat argument echter niet tegenwerpen als zij zelf, door de invoering van een leeftijdsgrens zonder dat daarvoor een objectieve rechtvaardiging bestaat, de mogelijkheid van het (verder) opbouwen van pensioen of het verkrijgen van goodwill ontneemt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2e3d0f33cae3fbbe796c04cb97522f9b1ce7ba2ac4b173957a89b1291c386e44 | shasum -a 256