Onder 8 Gerecht in eerste aanleg van Curaçao 23 oktober 2024

“Vandaag stond ik bij een uniformbedrijf dat ik had overgenomen, [bedrijf], gevestigd in de wijk Veeris aan de Veerisweg toen ineens drie mannen met bedekte gezichten en met vuurwapens in hun handen binnen kwamen. Twee van de mannen hadden mij bij mijn kraag vastgepakt en stopten mij in een auto. De derde man liep mee. Hierna reden zij weg. In de auto zat één man, de bestuurder, hij had ook gezichtsbedekking op. De auto betrof een rood gekleurde vierdeursauto van het merk Toyota. Ik kreeg een klap met het handvat van een vuurwapen. Ik voelde dat iets raars aan mijn hoofd was. Ik zag en rook bloed op mijn achterhoofd. Tijdens het wegrijden doorzochten zij gelijk mijn kleding. Zij hebben mijn telefoon uit mijn zakken gepakt en ook NAf 15.000,00. Mijn telefoon is zwart van kleur van het merk Apple, model iPhone 13, en mijn telefoonnummer is [telefoonnummer]. Ik heb de Find My iPhone app in mijn telefoon ingesteld. Ik mis ook één armband. Ik werd toen ik in de auto was gestapt gelijk geblinddoekt en mijn handen werden meteen met tie-wrap vastgebonden. Het duurde niet eens vijf minuten van de plek waar ik werd weggenomen en de plek waar ik werd vastgehouden. Naar mijn gevoel reden wij rechtdoor tot de T-kruising en zijn toen links afgeslagen. Ik werd in een kamer vastgehouden. Zij hebben mij om geld gevraagd en ik voelde de loop van een vuurwapen in mijn nek. Ik hoorde de mannen met de vuurwapens spelen. Zij hebben tegen mij gezegd om in een voice-bericht tegen mijn neef, genaamd [betrokkene 3] (het Gerecht begrijpt: [betrokkene 3]) , te zeggen om NAf 100.000,00 te regelen voor mijn vrijlating. De tijd ging heel snel. Ze zeiden opeens dat wij weggingen, ik moest opstaan en wachten. Zij pakten mij weer bij mijn nek vast en namen mij mee naar een auto. Het rijden duurde deze keer een stuk langer dan van mijn bedrijf naar de ophoudlocatie. Nadat de auto ineens was gestopt mocht ik uitstappen en ik hoorde de auto langzaam wegrijden. Toen ik de blinkdoek van mijn gezicht afhaalde zag ik niemand meer. Het lukte mij niet om mijn handen, die met tie-wrap waren vastgebonden, los te krijgen. Ik begon te lopen, zag twee kinderen en heb aan hen gevraagd om hun moeder te roepen. Toen een vrouw kwam, heb ik tegen haar gezegd dat ik was beroofd. Zij had de politie opgebeld.”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/574e21bbefb68bce1e043bdca4cd48c2b6be6049a0011cb04697d5e1c5588e14 | shasum -a 256