Onder 3.11. Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten 21 augustus 2015

Op basis van genoemde omstandigheden, in onderling verband en samenhang bezien, volgt voorshands dat, anders dan in de situatie die ten grondslag lag aan de uitspraak van de Hoge Raad van 5 maart 2004, de relatie tussen Kildare en Endless Vacation zich laat kenmerken door een nauwe mate van verwevenheid ten aanzien van de verkoop van de timeshare units en de verdere exploitatie van het resort en dat niet zonder meer geconcludeerd kan worden dat Endless geheel op eigen naam en voor eigen rekening en risico handelde. De rol van Endless Vacation in deze, daargelaten dat de overeenkomst in eigen naam is aangegaan, maar met name gelet op de toestemming van Kildare om te beschikken over de units én de uitdrukkelijke garantie dat de Timeshareowners niet gehinderd zullen worden bij overdracht aan een derde partij, welke garantie alleen door eigenaar en anders namens de eigenaar kan worden gegeven, laat zich eerder typeren als die van een onmiddellijke vertegenwoordigster van Kildare. Dit brengt met zich dat de Timeshareowners erop (hebben) mogen vertrouwen dat zij, voor zover hun overeenkomsten als huurovereenkomsten zijn te kwalificeren, bescherming mogen ontlenen aan artikel 7:226 BW in geval van overdracht van het resort aan een derde.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/965692845d1f11f55422d3771cac6806b9621ba059d1725bd7eacbce1224e1f4 | shasum -a 256