Onder 4.27. [ Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten 23 augustus 2016

A] en [B] stellen dat artikel 7:226 BW wel degelijk van toepassing is zodat [D] de timeshare rechten van de leden, waaronder [B], dient te respecteren. Kort en zakelijk weergegeven onderbouwen zij dit als volgt. Zij verwijzen naar de veilingvoorwaarden onder II: “The Property is burdened with lease agreements, which comprise in Timeshare agreements and Commercial Agreements. Timeshare: For an overview of sold timeshare weeks reference is made to the Appraisal report by ICE of Buildings A, B, C, D, E en F, dated July two thousand thirteen, of which a copy is made available through the website of Notary Office Sxm. Please note that the Creditor (de Bank, GEA) cannot guarantee that this overview is complete and/or accurate, as the appraiser relied on information that was provided by [D].” Hieruit volgt klip en klaar dat [C] wist dat er sprake was van timeshare en, per gebouw, om hoeveel overeenkomsten het ging. De Bank duidde in haar kredietrelatie [D], [F] en Island Hotel aan als de Borrower Group. [D] en [F] hadden dezelfde directeuren. Het is ook volstrekt normaal dat ten behoeve van de financiering en de exploitatie van een resort sprake is van een rolverdeling tussen eigenaar, exploitant en verkoper/verhuurder van de timeshare rechten. In economische zin, zo blijkt uit door haar overgelegde documenten, komen de opbrengsten uit de timeshare exploitatie ten goede aan [D]. [F] heeft dan ook nooit aan [D] een vergoeding betaald voor het mogen vermarkten van de timeshare appartementen. [F] heeft als vertegenwoordiger van [D] de timeshare agreements met de leden van [A], waaronder [B] afgesloten. Het is niet noodzakelijk dat dit kenbaar was voor de timeshare owners. Wel was kenbaar voor hen dat er werd betaald op de rekening van [D] en dat zij degene was die uitvoering gaf aan de timeshare overeenkomsten en niet [F]. Niet relevant is dat [F] in procedures tegen timeshare owners niet heeft gesteld dat zij bij [D] moesten zijn. [F] trad in die procedures op als vertegenwoordiger van [D] en, opnieuw, dat hoefde niet kenbaar te worden gemaakt. Overigens was dit voor een aantal timeshare owners wel duidelijk omdat de toestemming van [D] uitdrukkelijk in de timeshare overeenkomst is vermeld, zoals [C] zelf (zie citaat in de vorige overweging) aanhaalt. Subsidiair voeren [A] en [B] aan dat [F] gezien moet worden als huurder van [D] en de timeshare owners als haar onderhuurders, welke onderhuur door [D] is aanvaard (met toestemming van de Bank) zodat het huurbeding niet tegen haar kon worden ingeroepen. Het Vagobel-arrest is onder deze omstandigheden niet van toepassing, temeer omdat dit zou leiden tot een onaanvaardbare inbreuk op de huurbescherming die de timeshare owners (allen natuurlijke personen die veel geld hebben betaald voor hun timeshare) mochten verwachten. Zie ook artikel 50c van de ontwerp Timeshare Ordinance, thans aanhangig bij de Staten van Sint Maarten, waarin met zoveel woorden is bepaald dat de timeshare wordt geëerbiedigd, ook in geval van executoriale verkoop door een hypotheekhouder, aldus [A] en [B].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/282ad2a0620d5d8daaf62f4a682e2d809fd6892032622ca16a74548eb6b46963 | shasum -a 256