Onder 4.8. Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten 18 juli 2017

Om de stellingen van partijen inhoudelijk te kunnen beoordelen, en de verweren van [advocaat 1] te kunnen plaatsen, is het noodzakelijk om in te gaan op de rechtsverhouding tussen [A] en [de cliënt] en het verloop van de procedure die eindigde met het vonnis van 22 april 2003. Daarom geeft het Gerecht hier weer waar het, zakelijk samengevat, om gaat. [A] heeft op 2 augustus 1995 bij dit Gerecht een “Verzoekschrift van waardeverklaring gelegd conservatoir beslag onroerend goed” ingediend, na verkregen verlof van dit Gerecht om ten laste van [de cliënt] beslag te leggen op een aan hem in eigendom toebehorende onroerende zaak op Sint Maarten. Blijkens dit verzoekschrift verwijt [A] [de cliënt] dat hij op 25 januari 1991 conservatoir beslag heeft doen leggen op roerende zaken (voertuigen en bouwmaterieel), dat dit beslag nooit van waarde is verklaard en dat [de cliënt] dan wel de door hem aangestelde bewaarder (………..) de beslagen zaken heeft verwaarloosd waardoor deze in het ongerede zijn geraakt. Daardoor heeft [A] een door een deskundige vastgestelde schade geleden van USD 201.000,00 die zij van [de cliënt] in de voormelde procedure heeft gevorderd. Omdat er geen verweer is gevoerd heeft het Gerecht het door [A] gevorderde bedrag van USD 262.500,00 plus rente toegewezen. Bij dienstbrief van 25 april 2003 is dit vonnis door het Gerecht aan [de cliënt] toegezonden. Tegen het vonnis is geen hoger beroep ingesteld door [de cliënt]. Uiteindelijk heeft [de cliënt] de zaak met [A] geschikt (zie de onder 2.7. vermelde notariële akte), maar de hierdoor geleden schade dient door [advocaat 2] en [advocaat 1] te worden vergoed.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eb4c0aebbdf7d98ee806650547ef43f39ce09bfc395cc294b30e8e025fa895ec | shasum -a 256