Onder 2.7. Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten 28 november 2017

Het Gerecht overweegt dat de licentievergoeding niet kan gelden als onkosten in de zin van deze bepaling. De licentievergoeding ziet immers op aan de Centrale Bank verschuldigde vaste kosten om als bank internationale transacties ten behoeve van de cliënten te mogen uitvoeren. Dat zijn geen onkosten in de zin van dit artikel maar zijn kosten die geacht moeten worden in de tussen Bank en [het reisbureau] overeengekomen tariefafspraken te zijn vervat. Uit het tussenvonnis volgt dat [de handelsbank] dat niet met [het reisbureau] is overeengekomen. Vergelijk het met het verplichte lidmaatschap van een Nederlandse advocaat van de Nederlandse Orde van Advocaten of zijn verplichte beroepsaansprakelijkheidsverzekering. Die kosten, noodzakelijk om het beroep uit te oefenen, zijn een bestanddeel van het honorarium dat de advocaat aan zijn opdrachtgever in rekening brengt. Artikel 7:406 lid 1 BW ziet veeleer op kosten ter uitvoering van de opdracht; bijvoorbeeld de advocaat die een accountant inschakelt voor een schadeberekening of een buitenlandse advocaat voor een legal opinion. De licentievergoeding zijn dus geen kosten ter uitvoering van de opdracht want niet incidenteel van aard maar juist structureel. Dit argument van [de handelsbank] gaat dus niet op.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc90648d48c5549df9e24d437b0d7197e88d143209238f423e5cc2e923e347c7 | shasum -a 256