Onder 4.7. [ Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten 30 november 2018

de verzekeraar] voert twee verweren aan. Het eerste verweer baseert zij op het indemniteitsbeginsel en komt op het volgende neer. Verwijzende naar de polis waarin een Replacement Cost Endorsement is overeengekomen alsmede naar artikel 7:960 BW in verband met artikel 7:944 BW, dat dwingendrechtelijk van aard is, voert [de verzekeraar] het volgende verweer. De verzekering is aangegaan ingaande 30 juni 2017. Kort daarvoor, namelijk op 16 juni 2017, is er een taxatie van de waarde van de gebouwen gedaan; dat is een voortaxatie als bedoeld in artikel 7:960 BW. Deze kwam uit op US $ 12.365.000. De door de aannemer opgegeven bouwkosten, waarop CL zich baseert, bedragen US $ 8.354.782,36. De niet beschadigde gebouwen kennen als waarde volgens CL US $ 6.259.964,01. Dat betekent dat de waarde van de gebouwen op 6 september 2017 US $ 14.614.746,37 moet zijn geweest. Dat is een waardestijging van ruim 15% tussen 16 juni 2017 en 6 september 2017. Dat is niet acceptabel voor [de verzekeraar]. Zij bepleit een, wat zij noemt abstracte, methode van het berekenen van de bouwprijzen ten tijde van de verwezenlijking van het risico. Zij verwijst daartoe naar de wijze van schadeberekening als vermeld in de polis, te weten “actual cash value at the time of the loss” . Die methode is toegepast in de meeste andere schadegevallen als gevolg van orkaan Irma die CL heeft behandeld voor [de verzekeraar]. CL baseert haar schadeberekening dan op haar bekende historische bouwprijzen, welke berekening wordt gevoed door een database van eenheidsprijzen voor alle door haar op Sint-Maarten afgehandelde schadegevallen, zowel die van voor als na Irma.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7b2df2aa6787b87a4be4b0d58f50b508b73f78249a781b7306cb5f4cfd0a373b | shasum -a 256