Onder 4.10. Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten 20 maart 2018

In principe omdat eiseres (onder andere) aanvoert dat de aanslagen ambtshalve aanslagen zijn. Zij stelt, zo begrijpt het Gerecht haar stellingen, dat het onredelijk zou zijn haar aansprakelijk te houden voor belastingschulden van haar ex-echtgenoot als hij niet de moeite heeft genomen om correct aangifte te doen. Zij heeft niet de gelegenheid gehad tegen die ambtshalve aanslagen bezwaar en zo nodig beroep aan te tekenen. Door de Ontvanger wordt ontkend noch betwist dat het ambtshalve aanslagen betreft zodat het Gerecht daarvan uitgaat. Met eiseres is het Gerecht van oordeel dat de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, die in deze zaak ook van toepassing zijn, met zich brengen dat van de belastingdienst kan worden gevergd dat zij eiseres in de gelegenheid stelt om, al dan niet in overleg met haar ex-echtgenoot, alsnog deugdelijk aangifte doen over de periodes waarop de ambtshalve aanslagen zien. Het mag immers niet zo zijn dat de Ontvanger “profiteert” van het verzuim van de ex-echtgenoot aangiftes te doen terwijl eiseres geen mogelijkheid heeft gehad tegen de ambtshalve aanslagen bezwaar en beroep in te stellen omdat de wet daartoe niet de mogelijkheid biedt. Dit betekent dat het Gerecht eiseres in de gelegenheid stelt om alsnog zoveel mogelijk de materiële belastingschuld vast te stellen. De Ontvanger dient ervoor te zorgen dat aan eiseres gegevens uit het belastingdossier van de ex-echtgenoot ter beschikking worden gesteld over vijf jaar voorafgaand aan 2004 en vijf jaar na 2007 zodat zo goed mogelijk de materiële belastingschuld kan worden vastgesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fa6d3cb943682443cd279deeb2e65b615494865e8f9fb3ccad2d3d2d76e9e772 | shasum -a 256