Onder 5.23. Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten 21 juli 2020

Het Gerecht zal dus niet aan [AB] het bedrag van USD 2.634.690,56 toewijzen. Bovendien geldt het volgende. Het ten onrechte door de Bank uitbetaalde bedrag is niet zijn eigendom maar behoort toe aan [C] en [D]. Zoals hiervoor onder 5.2. is overwogen is vanuit strafrechtelijk perspectief dat bedrag als vermogen van [AB] aan te merken, maar vanuit privaatrechtelijk perspectief is dat geenszins zo. Het gaat immers om te onderscheiden rechtspersonen en natuurlijke personen met ieder een eigen vermogenspositie. Bovendien zou toewijzing van dit bedrag aan [AB] betekenen, zoals de Bank terecht aanvoert, dat zij feitelijk twee keer ten gunste van [AB] zou moeten betalen. Een keer boet zij (deels) voor haar fout door de betaling van USD 1,5 miljoen aan het OM en dan moet zij nog een keer op grond van dit vonnis betalen. Daarvoor bestaat geen rechtsgrond. Het beroep op artikel 6:33 BW dat door [AB] wordt gedaan (de Bank kan de aan de drie schuldeisers ten onrechte betaalde bedragen terugvorderen) gaat niet op omdat het [AB] niet aangaat. Uit wat in dit vonnis is overwogen volgt dat [AB]’s argumenten op grond van onrechtmatige daad doel treffen. Hij zal moeten worden gebracht in dezelfde positie als zouden de betalingen aan de drie schuldeisers niet hebben plaatsgevonden. Daarvoor is niet nodig dat de Bank de drie schuldeisers aanspreekt. Het staat de Bank overigens wel vrij dat te doen maar dat is geen onderwerp van deze procedure.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0cd5d61ddb810fbe7ddff72f52d13249e85255ee9732b43f4db1c70d98966e3e | shasum -a 256