Onder 5.5. Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten 21 juli 2020

Het Gerecht overweegt hierover dat dit niet opgaat. Er is geen rechtsregel aanwijsbaar die het OM verplicht om na te gaan of de exploten die op grond van de bepalingen van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering aan hem worden betekend ook relevant zijn voor strafrechtelijke verdachten c.q. veroordeelden. [AB] noemt ook geen wetsartikel en doet evenmin een beroep op jurisprudentie waarin dit zou zijn uitgemaakt. Weliswaar heeft het OM bij brief van 8 augustus 2016 aan de Bank geschreven dat het OM zou hebben willen interveniëren in de procedure van de schuldeisers jegens [C] en [D], maar uit deze brief volgt dat het OM dit schrijft omdat twee van de drie schuldeisers zelf werden verdacht van strafbare feiten. En niet zozeer omdat de Bank het OM niet op de hoogte had gebracht van de eerdere beslagen. Om een verdeling van de beslagen bankrekeningen als bedoeld in de wet te realiseren, behoeft het OM immers niet in de procedures tegen de schuldeisers tussen te komen. Voldoende zou zijn geweest dat de deurwaarder van het oudste beslag de verdeling op zich nam (zie artikel 478 in verband met 480 Rv). Als er daarover geschillen zouden ontstaan tussen de drie beslagleggers dan kunnen deze worden voorgelegd aan de civiele rechter (artikel 486 Rv).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0cd5d61ddb810fbe7ddff72f52d13249e85255ee9732b43f4db1c70d98966e3e | shasum -a 256