Onder 5.13. Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten 21 juli 2020

Wat betreft de nietigheid van het strafrechtelijke conservatoire beslag stelt de Bank dat er geen maximumbedrag in het proces-verbaal van inbeslagneming is opgenomen. Evenmin wordt het doel van het beslag genoemd. Het Gerecht overweegt dat uit het destijds geldende Wetboek van Strafvordering van de Nederlandse Antillen (hierna: Sv-oud) niet volgt dat het ontbreken van deze gegevens tot nietigheid van het beslag leidt. Het Gerecht heeft bovendien geconstateerd dat in het Bevel Inbeslagneming verwezen wordt naar artikel 119a Sv-oud. In het tweede lid daarvan wordt de ontnemingsvordering expliciet genoemd. Deze verweren gaan dus niet op. Anders dan de Bank aanvoert ziet het Gerecht niet in waarom in het Bevel Inbeslagneming niet beslag kan worden gelegd voor beide vorderingen van het OM, zowel voor de verbeurdverklaring als voor de ontneming. Door de Bank wordt verwezen naar de Nederlandse “Aanwijzing ontneming”. Op grond van het concordantiebeginsel zou deze ook op Sint Maarten moeten gelden. Daarin staan allerlei vormvereisten waaraan het beslag moet voldoen en die zijn door het OM evenmin in acht genomen. Daarover wordt overwogen dat de Aanwijzing niet geldt op Sint Maarten en evenmin brengt het concordantiebeginsel met zich mee dat hier betekenis aan toekomt. Dit beginsel ziet immers vooral op formele wetgeving waarbij uitgangspunt is dat de Landen binnen het Koninkrijk met elkaar overleggen voordat bepaalde wetgeving wordt ingevoerd. Van formele wetgeving is geen sprake (het is een Aanwijzing afkomstig van het Nederlandse College van Procureurs-Generaal) en van overleg evenmin, althans dat is gesteld noch gebleken. Dit verweer gaat dus niet op.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0cd5d61ddb810fbe7ddff72f52d13249e85255ee9732b43f4db1c70d98966e3e | shasum -a 256