Onder 5.19. Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten 21 juli 2020

Anders dan de Bank aanvoert is het Gerecht van oordeel dat [AB] wèl schade ondervindt door de uitbetaling aan de drie schuldeisers. Hierdoor immers kwam er minder geld ter beschikking om de ontnemingsvordering te voldoen en moet [AB] in principe de vervangende hechtenis ondergaan. Verwezen wordt naar wat daarover in 5.2. en 5.8. van dit vonnis is overwogen. Door de Bank wordt nog een beroep gedaan op artikel 1:59 lid 2 Wetboek van Strafrecht. Daarin is vermeld dat de duur van de vervangende hechtenis niet wordt verminderd door het voldoen van slechts een gedeelte van het verschuldigde bedrag. De Bank leidt daaruit af dat [AB] dus geen schade kan hebben ondervonden door de betaling aan de drie schuldeisers omdat er sowieso niet genoeg fondsen waren om het OM volledig te betalen. Daarover wordt overwogen dat uiteindelijk het OM bepaalt of [AB] de volledige hechtenis moet uitzitten. Het OM is immers verantwoordelijk voor de executie van de straffen en maatregelen en heeft daarin een zekere discretionaire bevoegdheid. Dat het OM niet uitsluit daarvan gebruik te zullen maken blijkt uit de e-mail van de zaaksofficier van 27 december 2018 aan de gemachtigde van [AB] waarin de volgende tekst voorkomt: “De bal ligt dus weer bij u c.q. uw cliënten. Tot slot kan ik u wel mededelen een positieve grondhouding te hebben t.a.v. een schikking. Dat betekent dat uw cliënten mij een realistisch voorstel kunnen doen, inhoudende betaling van een substantieel bedrag ineens tegen finale kwijting.” Ook dit argument van de Bank gaat daarom niet op.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0cd5d61ddb810fbe7ddff72f52d13249e85255ee9732b43f4db1c70d98966e3e | shasum -a 256