Onder 2.4 Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 13 augustus 2013

De Hoge Raad heeft echter op 10 november 1989, NJ 1990, 450 geoordeeld dat een ongeclausuleerd erkenningsverbod – als neergelegd in voornoemd artikel 330, eerste lid, aanhef en onder b BWNA – verder gaat dan artikel 8, tweede lid, EVRM toestaat. De vraag of een bij de wet voorziene inmenging met betrekking tot het in artikel 8, eerste lid, bedoelde recht in een democratische samenleving nodig is in het belang van de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen, kan slechts worden beantwoord door in het licht van de omstandigheden van het geval tegen elkaar af te wegen enerzijds de ernst van de door die inmenging op het bedoelde recht gemaakte inbreuk en anderzijds de belangen welke die wettelijke regeling beoogt te beschermen. Uit vaste rechtspraak van het Europese Hof voor de rechten van de mens volgt voorts dat een inmenging als bedoeld in artikel 8, tweede lid, EVRM slechts "nodig'' is indien zij beantwoordt aan een dringende maatschappelijke behoefte en, in het bijzonder, evenredig is aan het legitieme doel dat ermee wordt nagestreefd. Een wettelijke bepaling als de onderhavige, die het onder alle omstandigheden onmogelijk maakt dat een onwettig kind door zijn vader wordt erkend zolang deze gehuwd is, sluit een concrete belangenafweging als vorenbedoeld uit en miskent het door het Europese Hof tot uitdrukking gebrachte evenredigheidsvereiste.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9e8054b3d0a77fa1ece7131a5f99ffb8f625d845a4772951ea01b86414dbfdc6 | shasum -a 256