Onder 2.5. Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 5 januari 2016

Volgens [zoon appellant] bestond er ten aanzien van de schenking van de vader aan zoon [geïntimeerde] een wilsgebrek. De vader was zich er niet van bewust dat het huis [Wijk], voor de verkrijging waarvan de vader NAf 559.496,66 aan zoon [geïntimeerde] heeft geschonken, op naam stond van de echtgenote van zoon [geïntimeerde], terwijl zoon [geïntimeerde] en zijn echtgenote niet in gemeenschap van goederen zijn gehuwd. Zoon [appellant] wenst daarom teruggave van het geld aan de ontbonden huwelijksgemeenschap (voor de helft: nalatenschap) door zoon [geïntimeerde] of door de echtgenote van zoon [geïntimeerde]. De vader en zoon [geïntimeerde] verzetten zich hiertegen. Ter zitting van het Hof heeft zoon [appellant] verklaard dat de vader ca. zeven jaar geleden erachter kwam dat het huis privé-eigendom van de echtgenote van zoon [geïntimeerde] was. Dit betekent dat, aangenomen dat sprake was van een wilsgebrek en dat zoon [appellant] een rechtsvordering tot vernietiging kan instellen, deze ingevolge artikel 3:52 BW, met een termijn van drie jaren, is verjaard. Dit is ter zitting van het Hof aan de orde geweest en het Hof begrijpt uit de opstelling van zoon [geïntimeerde] dat hij zich op verjaring beroept.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e4710faaa1d0d1174e6830febeea3a03af3391f8729e75599bdff2cfb9d7525c | shasum -a 256