Onder 7.2.2. Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 21 april 2017

Ten tweede omdat het Personeelsreglement niet voorziet in de mogelijkheid van een ontslag als hier aan de orde. Artikel 19.3 van het Personeelsreglement houdt zo’n bevoegdheid niet in. In het Personeelsreglement valt ook geen bepaling aan te wijzen die (artikel 98, eerste lid, aanhef en onder f, van) de LMA van toepassing verklaart, aldus appellant. Het Hof stelt vast dat artikel 19.3 van het Personeelsreglement inderdaad geen grondslag biedt voor een ontslag als hier aan de orde. Zoals ook het Gerecht in 2.3.6.3 van de aangevallen uitspraak heeft overwogen, kan die grondslag echter wel worden gevonden in artikel 2.1, derde lid, van het Personeelsreglement. Daarbij stelt het Hof voorop dat redelijkerwijs niet voorstelbaar is dat de Beheerraad buiten het disciplinaire ontslag, bedoeld in artikel 18.2, eerste lid, aanhef en onder f, van het Personeelsreglement, slechts heeft willen voorzien in de ontslaggronden genoemd in artikel 19.3 van het Personeelsreglement en niet ook heeft willen blijven voorzien in (de) andere ontslaggronden genoemd in - in dit geval - de LMA. Dat zou ook niet aansluiten bij het gegeven dat in het algemeen deel van de memorie van toelichting bij de Rijkswet is opgenomen “dat het zonder meer de bedoeling is dat de rechtspositie van het ondersteunend personeel zoveel mogelijk overeenkomt met de rechtspositie van de landsambtenaren in Curaçao, Aruba en Sint Maarten en die van de eilandsambtenaren op Bonaire, Sint Eustatius en Saba”. Ook het Hof acht het daarom gerechtvaardigd het in artikel 2.1, derde lid, van het Personeelsreglement gebruikte begrip “regels van aanstelling” zo uit te leggen, dat dit niet slechts ziet op de indiensttreding als zodanig, maar op de dienstbetrekking als geheel. Deze uitleg komt ook niet in strijd met (het oogmerk van) artikel 61, eerste lid, van de Rijkswet. Zoals in 6.2 is overwogen garandeert deze bepaling dat de rechtstoestand van ambtenaren als appellant, anders dan met hun instemming, niet vatbaar is voor wijziging ten nadele van hen. Deze situatie doet zich in elk geval met betrekking tot de hier aan de orde zijnde ontslaggrond niet voor. Deze gold immers oorspronkelijk al rechtstreeks op grond van artikel 98, eerste lid, aanhef en onder f, van de LMA en daarna op grond van artikel 2.1, derde lid, van het Personeelsreglement in verbinding met die bepaling.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a10416ee6521b1099d72dcdb1e9160b885b609ec25bb9777ec6e15c596a60aa2 | shasum -a 256