Onder 7.2.3. Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 21 april 2017

Ten derde omdat het Personeelsreglement in strijd is met artikel 61, eerste lid, van de Rijkswet, welke bepaling een lex specialis is ten opzichte van artikel 54, derde lid, van de Rijkswet. Die laatste bepaling kan daarom niet de (delegatie)grondslag vormen voor het toekennen van bevoegdheden die verder gaan dan op 9 oktober 2010 bestonden, aldus appellant. Het is op zichzelf juist dat het Personeelsreglement niet in strijd mag komen met de bescherming die artikel 61, eerste lid, van de Rijkswet biedt aan ambtenaren als appellant. Niet zozeer omdat sprake is van een lex specialis, maar omdat het Personeelsreglement een regeling van lagere rang is dan artikel 61, eerste lid, van de Rijkswet en artikel 54, derde lid, van de Rijkswet geen ruimte biedt voor afwijking van die bepaling. Uit 7.2.2 volgt echter dat van strijd met artikel 61, eerste lid, van de Rijkswet geen sprake is. Er is immers met betrekking tot de hier aan de orde zijnde ontslagbevoegdheid geen sprake van een wijziging ten nadele van appellant. Voor zover appellant in dit verband heeft willen betogen dat (ook) het aanwenden van deze ontslagbevoegdheid in strijd is met artikel 61, eerste lid, van de Rijkswet omdat hij op 10 oktober 2010 is overgegaan zonder te zijn (geschorst en) ontslagen, overweegt het Hof dat aan artikel 61, eerste lid, van de Rijkswet (ook) niet de door appellant bepleite - eveneens verstrekkende - uitleg kan worden gegeven dat deze bepaling bescherming biedt tegen rechtspositionele maatregelen (zoals schorsing en ontslag) die op 9 oktober 2010 niet van kracht waren. Ook daarbij gaat het immers niet om de arbeidsvoorwaarden en de materiële rechtspositie van appellant.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a10416ee6521b1099d72dcdb1e9160b885b609ec25bb9777ec6e15c596a60aa2 | shasum -a 256