Onder 2.13. Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 26 mei 2020

In hoger beroep heeft het Land zich op verjaring beroepen. “Het lijkt er […] op,” aldus het Land (memorie van antwoord in het principaal appel/grieven in het incidenteel appel, sub 18), dat [A] Contractors N.V. degene is die de overeenkomst is aangegaan, nu de facturen op naam van die vennootschap staan, en [A] Contractors N.V. de vordering nimmer heeft gestuit, anders dan [appellant] (sub 19). De vordering is in 2011 opeisbaar geworden en is daarom volgens het Land verjaard. Het Hof verwerpt dit betoog. Uit het Landsbesluit blijkt onmiskenbaar dat machtiging is verleend om met [appellant] de hier bedoelde overeenkomst aan te gaan. De overeenkomst zelf spreekt weliswaar van “[A] schoonmaakbedrijf” als opdrachtnemer, maar het gaat daar klaarblijkelijk om een handelsnaam van [appellant]. Het enkele feit dat vervolgens facturen zijn verstuurd op naam van een rechtspersoon, maakt niet dat die rechtspersoon in de plaats van [appellant] partij is geworden bij de overeenkomst. Niet gesteld is dat de vordering van [appellant] zelf is verjaard.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ef4243686d764825b59016b3087dc028812905da627e737fa7a8f921afa9f0ff | shasum -a 256