Onder 2.15. Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 9 juni 2020

Het gaat hier om een claim van de verzekerde nadat een verzekerd voorval zich heeft voorgedaan, waarna de verzekeraar onderzoek heeft gedaan en zich op het standpunt heeft gesteld dat enkele uitsluitingsclausules uit de polisvoorwaarden aan een aanspraak op uitkering in de weg staan. Het debat tussen partijen heeft binnen enkele maanden na het ongeval tot het onderhavige kort geding geleid. Dit betekent enerzijds dat er geen sprake van kan zijn dat [verzekerde] zijn gedrag mede heeft laten bepalen door het vertrouwen op uitlatingen van Nagico. Anderzijds betekent dit dat hij in redelijkheid niet heeft mogen aannemen dat het debat over zijn aanspraak op een uitkering al definitief tot een einde was gekomen, ook al heeft Nagico in haar eerste brieven aan [verzekerde] zich niet uitdrukkelijk al haar rechten voorbehouden. Hierbij komt nog dat de door Nagico in haar brieven genoemde uitsluitingsclausules materieel heel dicht liggen bij de niet genoemde clausule: het gaat in alle drie in 2.9 weergegeven bedingen om de invloed van bepaald gedrag van de verzekerde op de dekking (alcoholgebruik, onoplettendheid, vermoeidheid). Door in een (iets) later stadium alsnog ook artikel B.12 w aan de afwijzing ten grondslag te leggen is het debat tussen partijen dus niet wezenlijk veranderd. Ook dat draagt eraan bij dat het Nagico vrij stond zich mede op deze bepaling te beroepen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/190adf6ad4cc5f300d776fc758d6a603ddfadafa664b1996de858764dbde964a | shasum -a 256