Onder 2.7. Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 18 december 2020

Uit het vorenstaande volgt dat de in 1971 door SWR gevormde en op haar aanwijzing opgemeten kavel grensde aan het water en dat die kavel conform de meetbrief door de toenmalige koper (koper) is verkregen. Indien deze kavel in 1978, ten tijde van de verkoop aan [Naam], aan de waterzijde op natuurlijke wijze was aangewassen, is deze extra grond mee overgegaan op [Naam], maar ook als die grond niet zou zijn meegeleverd, dan is in elk geval niet SWR de eigenaar. Dit volgt primair uit de regeling van artikel 5:29 BW en de artikelen 645 juncto 646 oud BW die (ingeval geen meting zoals bedoeld in artikel 5:30 BW heeft plaatsgevonden), de aanwas aan de oevereigenaar doet toevallen. Dit geldt evengoed wanneer er, zoals SWR stelt, sprake is geweest van onrechtmatig gewonnen grond; artikel 5:29 BW maakt op dit punt geen onderscheid en ware dat (onder het oude recht) anders, dan zou [Naam], die bezitter was van de grond, door verjaring al lang eigenaar zijn geworden op het moment (in 2014/2015) dat SWR zich op het standpunt ging stellen dat zij de eigenaar was. Van een gebruikersovereenkomst of enige andere reden om aan te nemen dat [Naam] slechts houder was is namelijk niet gebleken. Voor zover na 1978 en binnen de verjaringstermijn “landfill” heeft plaatsgevonden, zou SWR daartegen uit hoofde van onrechtmatige daad kunnen ageren. Zo echter een dergelijke vordering al in de eis van SWR kan worden gelezen, stuit deze erop af dat SWR van haar stelling geen bewijs heeft aangeboden en het Hof ook geen aanleiding ziet dat ambtshalve op te dragen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6b49dc03d5ef3565ca245d10fc282857b8654b6492df4764a463d5c76e2b94a3 | shasum -a 256