Onder 2.20. Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 18 december 2020

Met grief 11 komen de erven [Naam] c.s. op tegen de afwijzing van hun (reconventionele) vordering tot het aanleggen van een verharde weg. Op grond van de vaststellingsovereenkomst is SWR gehouden om een verharde weg aan te leggen van de openbare weg naar de kavel van de erven [Naam] c.s. Het Gerecht heeft de vaststellingsovereenkomst onjuist uitgelegd, aldus de erven [Naam] c.s. De grief faalt. Niet in geschil is dat de kavel van de erven [Naam] c.s. de enige kavel is op Jan Sofat die geen behoorlijke aansluiting heeft van en naar de openbare weg. Met het oog daarop is in 1971 ten behoeve van het perceel van thans [Naam] het aan SWR verblijvende perceel (door partijen in deze en eerdere procedures aangeduid als “de parkeerplaats”) bezwaard met een erfdienstbaarheid “om te komen en te gaan naar de dichtstbijzijnde openbare weg, met dien verstande dat deze erfdienstbaarheid slechts zal bestaan ten aanzien van dat gedeelte van de aan verkoopster verblijvende gronden van “Jan Zoutvat” hetwelk door de verkoopster tot weg is bestemd, al dan niet geasfalteerd”. Partijen hebben een kort geding procedure gevoerd die als onderwerp van geschil had “de vastlegging” van de erfdienstbaarheid ten behoeve van de erven [Naam] c.s.; aanleiding was (mede) de door SWR voorgenomen aanleg van een geasfalteerde weg, waartegen [Naam] onder meer als bezwaar had dat deze te smal zou worden en niet aansloot op zijn toegangspoort. Deze procedure heeft geresulteerd in de totstandkoming van een vaststellingsovereenkomst, waarin onder meer is bepaald: “”dat de kavel 232a van de heer [Naam] via het terrein, door partijen genoemd ‘“de parkeerplaats”’, zoals aangeduid in het gearceerde gedeelte met de kleur groen in de aan dit proces-verbaal gehechte kaart, aansluiting zal krijgen met de weg, waarbij Spanish Water resort garandeert dat de heer [Naam] en de nutsvoorzieningen toegang zullen houden tot zijn kavel over deze parkeerplaats”. Deze vaststellingsovereenkomst is tot stand gekomen met bijstand van advocaten en ten overstaan van het Hof. Gelet op de tekst waarin partijen en hun gemachtigden elkaar hebben gevonden, en de aangehechte kaart waarop een zeer breed gedeelte van het parkeerterrein is gearceerd, zijn er onvoldoende aanknopingspunten voor het standpunt van de erven [Naam] c.s. dat partijen bedoeld hebben dat dit in de vorm van een geasfalteerde openbare weg, inclusief cul-de-sac, zou gebeuren. Dat SWR in 2008/2009 zelf al van plan was om een geasfalteerde weg aan te leggen is – zonder steun in de tekst – onvoldoende omdat de vaststellingsovereenkomst, zoals meestal het geval, een kwestie van geven en nemen zal zijn geweest en SWR in deze dading een zeer breed terrein toegankelijk heeft gemaakt voor de aansluiting met de openbare weg die, zoals in deze procedure is vastgesteld, ook door de gebruikers van de vanaf het perceel georganiseerde boottochten kan worden benut. Dit terwijl SWR zich al jaren (en toen ook al) verzette tegen de bedrijfsmatige exploitatie van de kavel en in de procedure die door de vaststellingsovereenkomst werd beëindigd te kennen had gegeven dat zij de exploitatie niet hoefde te faciliteren en zij zich geenszins verplicht achtte om op haar eigen grond ruimte te creëren voor de toestroom van en het parkeren door de klanten van de erven [Naam] c.s.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6b49dc03d5ef3565ca245d10fc282857b8654b6492df4764a463d5c76e2b94a3 | shasum -a 256