Onder 3.8 Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 13 april 2021

Het Hof stelt voorop dat de werkgever die een werknemer heeft ontslagen, in geval van betwisting van de dringende reden door de werknemer, dient te stellen en zo nodig te bewijzen dat de door de werkgever meegedeelde ontslaggrond zich heeft voorgedaan en is aan te merken als dringende reden (vgl. HR 26 januari 2001, ECLI:NL:HR:2001:AA9664; HR 24 april 2009, ECLI:NL:HR:2009:BH0387; HR 7 november 2014, ECLI:NL:HR:2014:3126). Ondanks de betwisting van [Appellante] is het Hof van oordeel dat Emeralds de dringende reden afdoende heeft onderbouwd. Hiervoor is het volgende redengevend. [Appellante] heeft de feitelijke gang van zaken zoals gesteld in eerste aanleg niet voldoende betwist. In zoverre deelt het Hof het oordeel van het Gerecht. De in appel aangevoerde grieven heeft [Appellante] vervolgens niet van een nadere onderbouwing voorzien. Dit had wel van [Appellante] mogen worden verwacht, gelet op de duidelijke aanwijzing in het vonnis van het Gerecht. Het Hof acht het kwalijk dat [Appellante] niet heeft gemeld dat zij overeenkomsten sloot met bedrijven die van haar vader en zuster waren. Dat zij als statutair directeur bevoegd was dergelijke overeenkomsten te sluiten doet daaraan niet af. De stelling dat ook reeds voordat zij de functie als statutaire directeur vervulde Emeralds overeenkomsten sloot met aan haar familie gerelateerde bedrijven maakt het evenmin anders omdat degene die de overeenkomsten sloot namens Emeralds geen familie was van de eigenaren van deze bedrijven. Voorts heeft [Appellante] onvoldoende betwist dat de overeenkomsten gesloten werden tegen hogere dan marktconforme tarieven. Het Hof acht voorts van belang dat [Appellante] als leidinggevende een voorbeeldfunctie vervulde en een eigen verantwoordelijkheid had als statutair bestuurder. Vanuit die verantwoordelijkheid wordt zij geacht verantwoording af te leggen van haar handelen en in dat kader (direct) openheid te geven over het ongeval, de bedrijfsauto en de verzekeringsclaim. Dat zij in eerste instantie niets heeft gemeld over de weigering van de verzekeringsmaatschappij uit te keren maar vier maanden hiermee heeft gewacht omdat zij dacht het “gevecht” wel te zullen winnen, valt [Appellante] te verwijten. Dat zij dacht “het gevecht” wel te zullen winnen, ontslaat haar immers niet van de verplichting te melden dat zij hiermee bezig was en dat zij zich op het standpunt stelde dat de weigering om verzekeringspenningen uit te keren ongerechtvaardigd was. Het Hof weegt verder mee dat [Appellante] zonder toestemming van Emeralds juwelen heeft meegenomen voor persoonlijk gebruik. Emeralds heeft daartoe gesteld dat tijdens een interne audit verschillende items ontbraken in de winkelvoorraad van Emeralds, waaronder items die werden bijgehouden in een digitale locatie met de naam “Virginia’s Case”. [Appellante] heeft deze stelling niet althans onvoldoende betwist, te meer nu [Appellante] – zo heeft Emeralds onbestreden gesteld – bij e-mail van 20 december 2018 heeft aangegeven sieraden van Emeralds onder zich te hebben en dat zij deze wilde teruggeven, waarna zij op 21 december 2018 door Emeralds in de gelegenheid is gesteld deze in het bijzijn van een deurwaarder te retourneren. Ook heeft [Appellante] toegestaan dat een klant kostbare sieraden heeft meegenomen zonder vooraf te betalen en zijn er nog steeds items zoek, aldus nog steeds onbetwist door Emeralds gesteld. [Appellante] stelt weliswaar dat zij niet voor alles toestemming hoeft te vragen maar haar bevoegdheid als statutair directeur is natuurlijk niet onbegrensd in die zin dat zij kan doen en laten wat zij wil. In het bijzonder dient zij zich te onthouden van handelingen of activiteiten die Emeralds kunnen schaden. Zij heeft laakbaar en ongeoorloofd gedrag vertoond: [Appellante] was, zo heeft Emeralds terecht betoogd, verantwoordelijk voor een zorgvuldig beheer van en omgang met bedrijfseigendommen. Het Hof acht het ten slotte tekenend voor de houding van [Appellante] dat zij niet is ingegaan op de uitnodiging van Emeralds om met een advocaat bij de algemene vergadering van aandeelhouders van 28 december 2018 aanwezig te zijn, waarbij nota bene haar voorgenomen ontslag op staande voet was geagendeerd. Zonder nadere toelichting, die ontbreekt, kan het Hof [Appellante] niet volgen in haar stelling dat op voorhand al duidelijk was dat het zinloos was om naar de algemene vergadering van aandeelhouders te gaan, te meer nu het besluit tot het ontslag op staande voet nog niet was genomen; [Appellante] was tot die datum enkel geschorst. Zij heeft de kans om haar kant van het verhaal te vertellen, in bijzijn van een advocaat die haar daarbij had kunnen ondersteunen, ten onrechte aan zich voorbij laten gaan. Kortom, gezien alle feiten en omstandigheden heeft Emeralds terecht het vertrouwen in [Appellante] verloren, wat - gelet op de verantwoordelijke functie die [Appellante] had - maakt dat redelijkerwijs niet van Emeralds kon worden gevergd om [Appellante] in deze positie (of een andere) te laten aanblijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5245ef79fa5b1ed7eb37bf23d79b0a62ef2c273a8abcdbda26b8c3b7847592a1 | shasum -a 256