Onder 3.6 Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 28 juni 2022

Onder aanvoering van grief 6 stelt Moderno dat zij geen onrechtmatige hinder veroorzaakt jegens de bewoners. Zij stelt dat zij reeds in 1990 al een aanzienlijk bedrijf was en dat de bewoners een bewuste keuze hebben gemaakt om in dit agrarisch gebied een woning te betrekken. Zij hebben daarmee geaccepteerd dat zij enige mestgeur zullen ruiken en hebben dit te dulden. De bewoners hebben volgens Moderno niet aangetoond middels objectieve metingen dat de geuroverlast die zij ondervinden als onrechtmatig kan worden beschouwd. Zij hebben slechts subjectieve verklaringen van waarnemingen van mestgeur overgelegd, een geur die niet ongebruikelijk is in een agrarisch gebied en an sich niet onrechtmatig. De beslissing van het Gerecht in het bestreden vonnis is in strijd met de uitspraak van het Gerecht van 12 oktober 2017 en daarmee met de afstemmingsregel. Het Gerecht heeft zich verder laten leiden door de bevindingen van een partijdeskundige, hetgeen in deze kort geding procedure ongepast is. De deskundige heeft expertise op het gebied van agrarische handelswijzen in het Europese deel van het Koninkrijk en heeft geen ervaring met tropische agrarische veeteelt, terwijl de deskundige van Moderno wel expertise heeft op het gebied van veeteelt in de tropen. Het Gerecht heeft een te lage drempel gelegd wat betreft de aannemelijkheid dat het (lucht)loopbandsysteem een betere methode van mestverwerking zou zijn. Gezien het voorgaande, blijft de huidige wijze van mestverwerking, zoals bepaald door de bestuursrechter in de bodemprocedure bij vonnis van 12 oktober 2017, van kracht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f2af20ceb70ad6579e488cc829c697998b389a7ed194e5f236478df03ad5a473 | shasum -a 256