Onder 3.3 Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 12 augustus 2025

De akte van appel, de memorie van grieven en de akte van 12 maart 2025 tot vermeerdering van eis vermelden slechts het Land als geïntimeerde. Uit geen van deze processtukken valt op te maken dat het de bedoeling van [appellanten 1 en 2] en [appellante 3] was ook andere gedaagden als geïntimeerden in het hoger beroep te betrekken. Ook uit de kop van de pleitnota van [appellanten 1 en 2] en [appellante 3] in hoger beroep blijkt dat niet. Indien [appellanten 1 en 2] en [appellante 3], die met een advocaat als gemachtigde procederen, die bedoeling hadden, had van hen mogen worden verwacht dat zij die bedoeling in een eerder stadium dan in het petitum van de pleitnota kenbaar zouden maken. Het ontbreken daarvan staat echter op zichzelf niet in de weg aan de ontvankelijkheid van [appellanten 1 en 2] en [appellante 3] in hun hoger beroep tegen de beslissingen van het Gerecht op de vorderingen tegen de andere gedaagden dan het Land. Aan art. 270 lid 1 Rv is immers reeds voldaan indien de ter griffie ingediende verklaring er geen twijfel over laat bestaan tegen welk vonnis het hoger beroep is gericht (vergelijk: HR 8 mei 1992, ECLI:NL:HR:1992:ZC0598, NJ 1992/497). Aan die eis voldoet de akte van appel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0ba0abeffe32a239d3f9f3604ef3e4a43717148a6e5825e24e1dde1e2efe8389 | shasum -a 256