Onder 3.6 Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 28 juli 2026

De vraag of de Nile Road een openbare weg is in de zin van de tweede volzin van art. 6:174 lid 2 BW, kan niet zonder meer worden beantwoord aan de hand van de Wegenverkeersverordening van Sint Maarten. Die verordening strekt ertoe verkeersregels voor weggebruikers te geven (en te bepalen op welke wegen de weggebruikers zich aan de verkeersregels moeten houden) en niet om te regelen welke wegen de overheid in goede staat dient te houden. Indien het Land aan een weg de bestemming van openbare weg heeft gegeven, is het aan het Land om die weg in goede staat te houden of te doen houden (vergelijk voor Nederland: art. 4 lid 1 onder iii Wegenwet 1930). Dit geldt ook als de weg feitelijk slechts beperkt toegankelijk is. Blijkens de erfpachtakte en de ministeriële beschikking waarnaar de akte verwijst, heeft het Land aan de Nile Road de bestemming van openbare weg gegeven. Daarom rust in dit geval de aansprakelijkheid (wellicht mede) op het Land (indien de Nile Road als gebrekkig in de zin van art. 6:174 lid 1 BW moet worden aangemerkt).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cf429e88c6898b058f42e5b36856d4741c8beecf73ac467fd8c0b198446ed17f | shasum -a 256