Alinea 16 Parket bij de Hoge Raad 9 februari 1960

Toen de gemeenteraad van Krimpen a/d IJssel het maken van muziek, het vertonen van kunsten en het voor geld vertonen van voorwerpen aan de huizen van een vergunning van de burgemeester afhankelijk stelde, zal, dunkt mij, zelfs de gedachte aan een door deze gezagsdrager, de burgemeester, uit te oefenen praealabele censuur niet bij de plaatselijke wetgever zijn opgekomen. Het ligt m.i. voor de hand te onderstellen, dat de gemeenteraad, juist omdat hij de evengemelde verrichtingen in één adem promixtue noemde en op één lijn stelde met het ‘’venten van liedjes", bij het eisen van een vergunning voor het venten van liedjes al evenmin gedacht heeft aan een censuur op deze liedjes. Het is dus, naar ik zou menen, alleszins aannemelijk, dat dit verordeningsvoorschrift geenszins de bedoeling had censuur door de burgemeester te doen uitoefenen op voortbrengselen van de drukpers, evenmin als dit m.i. het geval is met het voorschrift van art. 2 der Beschikking. Een vergelijking van het verordeningsvoorschrift met art. 2 der Beschikking gaat m.i. ook in zoverre op, dat beide voorschriften — naar ik aanneem onafhankelijk van de bedoeling van het orgaan, dat die voorschriften uitvaardigde — censuur mogelijk maken. Een belangrijk verschil tussen deze beide voorschriften is evenwel, dat, voorzover ik kon nagaan, in de verordening, anders dan in de Beschikking, niet de voorwaarden worden vermeld, waaraan voldaan moest worden voor het verkrijgen van een vergunning van de burgemeester.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2c0b190851573e354417fbdf5fba9bdd210d2d2411a9b17204d66a66210cda9c | shasum -a 256