Alinea 9 Parket bij de Hoge Raad 26 oktober 1960

Voor het tweede middel zijn van belang de overwegingen 3, ad 16-19, 24 slot, 32 en 33, in het vonnis, jo. blz. 2, onderaan, van het in het vonnis als ingelast beschouwde rapport van deskundigen d.d. april 1960. De Rb. lijkt mij kennelijk er van te zijn uitgegaan, dat, indien geen onteigening zou plaats hebben, moest worden verwacht, dat het gezin langzamerhand uit elkaar zou gaan, met dien verstande dat een der gezinsleden met zijn toekomstig gezin op het perceel zou blijven wonen, doch op de duur minder tijd aan het bedrijf zou kunnen besteden. In dit licht zou ik dan ook de overweging 3, ad 17, van de Rb. in verband met het rapport van deskundigen in deze zin willen verstaan, dat op grond van genoemde omstandigheden van de onteigenden een wijze van berekening van de schade naar aankoop van een vervangend object niet tot een resultaat zou voeren, dat voor de onteigenden redelijk zou zijn (H. R. 7 mei 1952, N. J. 1953, no. 363 en 4 juni 1952, N. J. 1952, no. 364). Derhalve komt de motivering mij begrijpelijk voor en kan zij mijns inziens ook het oordeel dragen, dat het niet verantwoord zou zijn voor de verweerders om een vervangend object te kopen en dat de inkomstenschade over 7 1/2 jaar moet worden berekend. Ik maak daaruit de gevolgtrekking, dat het eerste onderdeel van het middel berust op een verkeerde lezing van het bestreden vonnis en daardoor feitelijke grondslag mist en dat het tweede onderdeel zich richt tegen een waardering van de omstandigheden van het geval, die als van zuiver feitelijke aard niet met vrucht in cassatie kan worden bestreden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cec6dcefaa317a821e6dd656d4fd2408666d8df7069bf2ec9674373a69721272 | shasum -a 256