Alinea 11 Parket bij de Hoge Raad 9 maart 1967

De feiten die bepalen of [verweerder] jegens de Kerk wanprestatie heeft gepleegd zijn inderdaad geschied: [verweerder] heeft, naar in cassatie vaststaat, aan de aannemer [de aannemer] opdrachten gegeven tot herstellen van een gebouw tot een bedrag dat uitgaat boven het tussen de Kerk, thans eiseres, en [verweerder] overeengekomen bedrag. Alle, d.w.z. alle door de Kerk gestelde, feiten die bepalen of de Kerk dientengevolge, ten gevolge van die handelwijze van [verweerder], schade heeft geleden, zijn echter nog niet geschied: de Kerk zal de door haar gestelde schade eerst geleden hebben, nadat de voorwaarden zijn vervuld waarvan zij haar eis tot schadevergoeding afhankelijk heeft gesteld. Die voorwaarden zijn toekomstige gebeurtenissen: (1) bekrachtiging in hoger beroep van het vonnis van de Rechtbank te ’s-Gravenhage, op 3 maart 1964 tussen [de aannemer], als eiser, en de Kerk, als gedaagde, en waarbij de Kerk is veroordeeld om tegen kwijting f. 57.692,53 aan [verweerder] te betalen; (2) betaling van dit bedrag door de Kerk aan [de aannemer]. Deze gebeurtenissen waren toekomstig en onzeker op 16 april 1964 , toen de Kerk de inleidende dagvaarding uitbracht, en ook nog toen het Hof op 15 april 1966 het bestreden arrest wees. Over het lot der door de Kerk tegen [verweerder] ingestelde vordering had echter, juist nu de Kerk die vordering afhankelijk heeft gesteld van de beide voormelde voorwaarden, niet kunnen worden beslist dan afhankelijk van deze beide voorwaarden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c95e5eeabfb44df31652487ab0de67f0799a8171a0acc250316dcfcf1acc7855 | shasum -a 256