Alinea 9 Parket bij de Hoge Raad 12 december 1967

Het eerste middel mist in zoverre feitelijke grondslag, dat het er ten onrechte van uit gaat, dat de onderhavige zaak van requirant in eerste aanleg door een onbevoegde rechter zou zijn behandeld. Weliswaar voert het Hof in het bestreden arrest als een der gronden, waarop het tot vernietiging van het vonnis in eerste aanleg besliste, aan, dat volgens het proces-verbaal der terechtzitting in prima requirant zou hebben terechtgestaan ter terechtzitting van de Politierechter in de Arrondissements-Rechtbank te 's-Hertogenbosch en niet voor de Economische Politierechter, die ingevolge de Wet op de Economische Delicten ten deze als de bevoegde rechter zou zijn aan te merken geweest, doch de betreffende overweging van het Hof in het bestreden arrest berust op een misverstand, immers uit de door mij bij de stukken gevoegde brief van de griffier van de Arrondissements-Rechtbank te 's-Hertogenbosch d.d. 28 november 1967 blijkt, dat requirant in deze zaak op 14 december 1967 wel degelijk heeft terechtgestaan voor de Economische Politierechter in genoemde Rechtbank en dat tengevolge van een vergissing verzuimd werd om voor het woord "Politierechter" het woord "Economische" te vermelden. Er heeft dus in feite voor het Hof geen enkele reden bestaan om zich onbevoegd te verklaren van de onderhavige zaak kennis te nemen waarbij ik geheel in het midden wil laten of onbevoegdverklaring van het Hof indien requirant in eerste aanleg wèl voor een onbevoegde rechter terecht zou hebben gestaan alsdan de juiste beslissing zou zijn geweest.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7a01c6fa7958cb3f279989e81c3caa6824e6d3e44ce319c67162881551cb8684 | shasum -a 256