Alinea 33 Parket bij de Hoge Raad 10 december 1976

Immers vanaf het voornemen aardappels te gaan verbouwen kon [eiser] de te verwachten oogst reeds verkopen en bestond reeds voor die toekomstige aardappelen een marktprijs. Deze marktprijs is aan schommelingen onderhevig. De landbouwer is vrij te verkopen en aldus deze sluimerende waarde te gelden te maken, wanneer hij wil. Deze waarde behoort tot zijn vermogen. De leverancier van pootaardappelen raakt dit een en ander in beginsel niet. Wanpresteert deze laatste – zoals in casu: door ondeugdelijke levering -, dan kan gesteld worden dat hij op de dag van de levering schade in dit vermogen heeft aangebracht, namelijk het gemis van de in de dan bestaande sluierende waarde opgesloten hogere waarde dan de door de geleverde aardappelen te betalen koopprijs, die zich op het ogenblik van de levering in het vermogen van de landbouwer had moeten voegen. Mogelijke restwaarde van de ondeugdelijke waar moge ik thans laten rusten, evenals andere punten die naar mijn inzien tot het kader van de schadebeperking behoren. De latere ontdekking van de ondeugdelijkheid van de levering brengt deze schade niet teweeg noch wijzigt ze deze schade. Ze maakt evenmin aannemelijk dat de dan bestaande marktwaarde, afgezien van het reële gebeuren, steeds althans primair beslissend zou moeten zijn, behalve indien – anders dan in casu – dekkingskoop gebruikelijk of aan de orde zou zijn. Schade in verband met ontdekking op dat latere tijdstip wordt ook in abstracto eerst aannemelijk, indien een voorgenomen koop op dat tijdstip door de ontdekking afgesprongen zou zijn. Dan is het echter concrete schade. Berekening naar dat tijdstip zonder zodanige bijzonderheid of algemene usances of bedingen – waarvan niets gesteld of gebleken is – zou mij te abstract en te weinig wortelend in de realiteit van het geval voorkomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ae87f9f6c7a228a53b5148a1424a0e20cc9772ef01c2a0e8067c2439713b3c9a | shasum -a 256