Citaat | Parket bij de Hoge Raad 14 oktober 1977

Alinea 10 Parket bij de Hoge Raad 14 oktober 1977

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 14 oktober 1977, ECLI:NL:PHR:1977:AB7213.

In haar verzoekschrift tot cassatie klaagt Kroonenberg in onderdeel 1 van haar (enige) cassatiemiddel erover, dat de Rechtbank aldus art. 1624 B.W. zou hebben geschonden enz. doordien zij het betrokken bedrijf ten onrechte niet zou hebben gerubriceerd onder een der in lid 2 van dat artikel genoemde categorieën: kleinhandelsbedrijf, ambachtsbedrijf of afhaal en besteldienst. Het komt mij voor, dat het middel faalt, omdat de Rechtbank geredelijk aan de hand van hetgeen zij heeft vastgesteld tot de slotsom is kunnen komen, dat het betrokken bedrijf niet valt onder de door de wetgever bedoelde type bedrijven. De Rechtbank heeft nl. vastgesteld, dat het gaat om een door een luchtvaartmaatschappij uitgeoefend passagebedrijf, d.w.z. dat in een voor het publiek toegankelijke ruimte van het gehuurde vliegtuigbiljetten worden verkocht, c.q. gewijzigd of geannuleerd en informatie over reismogelijkheden wordt verstrekt. Dat de wetgever een dergelijke business niet in art. 1624 heeft bedoeld te omvatten kan m.i. behalve uit de bewoordingen, welke zullen zijn afgestemd op het algemeen spraakgebruik, veilig worden afgeleid uit de wetsgeschiedenis. Minister Polak verklaarde nl. in de Tweede Kamer (H.1970/71, blz. 84) het volgende: “De nieuwe omschrijving van bedrijfsruimte is ... met instemming begroet, maar toch zijn er vragen gesteld als: moet die omschrijving niet ruimer zijn en wat valt er precies onder ? Precies durf ik het ook niet te zeggen; speciaal is gevraagd of reisbureaus en kleine filialen van een bank eronder vallen. In de M.v.A. heb ik gezegd, dat ernaar is gestreefd de definitie te beperken tot wat ieder op het oog had: tot het noodzakelijke. Uitbreiding tot reisbureaus lijkt mij niet nodig, omdat plaatsgebondenheid daarbij nauwelijks een rol speelt. Men gaat naar een dergelijk bureau, omdat men dat reisbureau kent of omdat de naam aanspreekt, maar men gaat niet juist naar een bepaald bureau om de plaats van vestiging. De kleine filialen van een bank lijken mij niet veel bescherming nodig te hebben. Banken zullen er in het algemeen wel in slagen om panden, waarin zij een bijkantoor willen hebben, in handen te krijgen enz.” Mij dunkt, als nu dit type bedrijven reeds niet meer past bij de categorie welke art. 1624 B.W. e.v. zoekt te beschermen (aldus ook Middag-van Muiden, Nieuw Huurrecht bedrijfsruimte, 1971, blz. 62), dan zullen toch zeker agentschappen van (landelijke) luchtvaartondernemingen daar buiten moeten blijven. Het gaat hier immers, zoals de Rechtbank vaststelt, in die vestiging slechts om in vergelijking met de eigenlijke taak (vervoer) ondergeschikte nevenwerkzaamheden ten behoeve van het publiek: er worden biljetten verkocht, gewijzigd, geannuleerd en er wordt informatie verstrekt. De kennelijke strekking van deze vermelding is om te doen uitkomen, dat een dergelijke vorm van dienstverlening niet sterk gebonden is aan een bepaald pand, zoals dat bijv. wèl het geval is met een groentewinkel, een cafébedrijf, een loodgieterswerkplaats of een kleine drukkerij. Vgl. omtrent het doel der regeling M.v.T. Bijl. H 2e K. 1966/67, p. 6. Ook hier geldt, dat het althans in vergelijking met deze laatste bedrijven, voor een dergelijke grote luchtvaartmaatschappij betrekkelijk gemakkelijk zal zijn om elders in Amsterdam-centrum in een drukke straat wederom een “agency” te vestigen. En de gevolgen van een verplaatsing zullen, naar men mag aannemen, doorgaans aanzienlijk minder ingrijpend zijn: Geen onoverkomelijk grote inrichtingskosten. Geen klantenverlies. M.a.w. de continuiteit van het bedrijf, de economische positie van de huurder, welke de wet beoogt te beschermen, loopt niet of minder gevaar. Het is duidelijk, dat in deze voorstelling (het gaat hier om een luchtvervoersbedrijf, dat ten behoeve van het publiek in het centrum van Amsterdam enige extra-service ten behoeve van het publiek verleent) ook de door Kroonenberg gemaakte rubricering onder afhaal en besteldienst (bezorgen en afhalen van vervoerde resp. te vervoeren goederen; het vervoerbedrijf als zodanig heeft men er opzettelijk buiten gehouden, R) niet opgaat. En van een ambachtsbedrijf is uiteraard helemaal niet sprake.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/38edbc88b1d5d8209a9ef70d3590706cbb2f376a13a62133be52efec73cb1382. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 38edbc88b1d5d8209a9ef70d3590706cbb2f376a13a62133be52efec73cb1382, en de alinea staat in dat document op bytes 4965 tot 9146.