Alinea 14 Parket bij de Hoge Raad 14 september 1977

Het laatstgenoemd arrest markeert een theoretische verschuiving: luidt het in de laatste al. van de overweging aangaande het middel, "dat te dezen niet heeft plaats gehad afzondering van vermogen des dat een nieuwe rechtspersoon is tot stand gebracht", in de 1e al. wordt gezegd, "dat (een) fonds niet als stichting kan worden aangemerkt, indien niet blijkt, dat (de oprichter) vermogen heeft afgezonderd met den wil een nieuwen rechtspersoon in het leven te roepen". H.R. 23 december 1942, B. 7589, wederom handelend over de vermogensbelasting en de inkomstenbelasting, overweegt dan, "dat de raad (van beroep) heeft geoordeeld, dat wel "formeel", waaronder moet worden verstaan: naar het uiterlijk, een stichting rechtsgeldig is opgericht, doch deze oprichting inderdaad slechts een "schijnhandeling" is geweest, waarmede de raad klaarblijkelijk wil zeggen, dat bij de oprichters in werkelijkheid niet de wil is aanwezig geweest een stichting in het leven te roepen, waaruit de raad vervolgens terecht de conclusie heeft getrokken, dat de stichting als niet bestaande moet worden aangemerkt; dat de raad de afwezigheid van den wil een stichting op te richten heeft afgeleid uit (onder meer) de omstandigheid dat belanghebbende .... voor zijn geheele leven tot eenigen en onbeperkten beheerder werd benoemd, zoodat practisch het geheele actief der stichting te zijner beschikking stond". In gelijke zin HR.12 febr. 1958, BNB 1958/115, in welke zaak naar mijn mening de Wet op stichtingen (Wet van 31 mei 1956, Staatsblad 327) nog niet van toepassing was (aldus ook C. van Soest, T. V. V.S. 1958, jaargang 1, blz. 141).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/700fdf2fa28f75e9c239e549d4acee4cc7e2c857b90b4de2ef850650effe6a99 | shasum -a 256