Alinea 37 Parket bij de Hoge Raad 12 december 1979

Zowel de inkomstenbelasting (art. 62, lid 1, Wet op de inkomstenbelasting 1964) als de vennootschapsbelasting (art. 24, lid 1, Wet op de vennootschapsbelasting 1969) "wordt geheven bij wege van aanslag". Beide belastingen worden daardoor gebracht onder de werking van hoofdstuk III van de Algemene wet inzake rijksbelastingen, Staatsblad 1959, nr. 301 (A.W.R. ), zulks in tegenstelling tot de belastingen die worden geheven bij wege van voldoening of afdracht op aangifte, waarvoor hoofdstuk IV A.W.R. van toepassing is. De strekking van de eerder bedoelde heffingstechniek wordt door H. J. Hofstra, Inleiding tot het Nederlands belastingrecht, 4e druk, 1977, blz. 201, aldus benaderd: bij deze belastingen "is de vaststelling van de omvang van de belastingschuld een zo ingewikkelde zaak dat het onmogelijk is haar aan de belastingschuldige over te laten en zijn ook de bedragen waarom het gaat te hoog geworden om op een juiste vaststelling daarvan door de belastingschuldige te kunnen vertrouwen" (zie voorts M.J.H. Smeets, Weekblad der directe belastingen, invoerrechten en accijnzen 3234 d, d. 16 juni 1934, jaargang 63, blz. 277). Bij deze belastingen verlangt de wetgever van de burgers wel een deel van de werkzaamheden die aan de heffing verbonden zijn (in het bijzonder het doen van aangifte), maar vertrouwt hij een ander, zeer voornaam, deel van die werkzaamheden toe aan de overheid, die daartoe de beschikking krijgt over een uit deskundigen opgebouwd en met speciale bevoegdheden uitgerust apparaat, de belastingadministratie. De laatstbedoelde werkzaamheden culmineren in de regeling van de aanslag door de inspecteur (art. 11, lid 1, A.W.R. ).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ee0853800f7f7b76f5e17caf13e2f18f2c8c05c240ad0f73f81e0cd21becf9c5 | shasum -a 256