Alinea 23 Parket bij de Hoge Raad 16 april 1985

De wet geeft geen begripsomschrijving van de huiszoeking en ook in de wetsgeschiedenis zal men tevergeefs naar een definitie zoeken (F. Vellinga-Schootstra, Inbeslagneming en huiszoeking, 1982, blz. 138). Evenmin omschrijft de wet de begrippen opsporing en opsporingsonderzoek. De nadere omlijning daarvan wordt ‘’aan het gewoonterecht, om niet te zeggen de gewoonte ( ) overgelaten’’ (J.W. Fokkens en G.E. Mulder, Tussen crime control en due proces of law, 1984, blz. 7). Voor de politie is niet elk onderzoek in een woning een huiszoeking in de zin van art. 97 Sv. Van Veen merkt in zijn noot bij HR 18 april 1978, NJ 1978, 365, op dat de politie wel meer van een onderzoek spreekt, waarbij kennelijk meer aan het in beslag nemen van bij vluchtig rondkijken in kamer en kasten aangetroffen voorwerpen wordt gedacht dan aan een ‘’echte’’ huiszoeking. Het lijdt geen twijfel dat het systematisch onderzoeken van al dan niet afgesloten kasten, laden en andere bergplaatsen huiszoeking is in de zin van art. 97 Sv. In het op 5 september 1980 aan de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie aangeboden voorontwerp van een Algemene wet op het binnentreden wordt in art. 9, tweede lid, de binnentredende (opsporings-)ambtenaar — onder meer — de bevoegdheid toegekend niet afgesloten kasten, laden en andere bergplaatsen te openen. De toelichting spreekt in dit verband (op blz. 15, waarvan een kopie aan deze conclusie is gehecht) van een ‘’diepgaand onderzoek’’ en heeft — ook door de verwijzing naar o.m. de al genoemde noot van Van Veen bij HR NJ 1978, 365— kennelijk niet het oog op een vluchtig rondkijken. Dat blijft, zo meen ik uit de toelichting te mogen afleiden, onder omstandigheden tot een verantwoord opsporingspatroon horen. (In DD 1983, blz. 308–328 is een beschouwing over het voorontwerp opgenomen van de hand van F. Vellinga-Schootstra).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dac0a07d7e6c86fb41dc39d86d90e0913df660f52eb8eda2b31e1c3af3ecdc10 | shasum -a 256