Alinea 60 Parket bij de Hoge Raad 27 januari 1989

Sub 23 werken [eisers] dit punt aldus uit dat zij stellen dat SBB door een “aanmerkelijk hoger bod” de wanprestatie van de polder hebben uitgelokt en - zoals in de pleitnota sub 5 niet meer als hypothese maar ongeclausuleerd wordt aangevoerd - de polder reeds bij voorbaat hebben schadeloos gesteld voor het geval de reeds aangekondigde acties van [eisers] zouden slagen. In dit verband verwijst de memorie van grieven naar HR 18 juni 1971, NJ 1971, 408, eerder (sub 3.3) genoemd. In die zaak had het hof - feitelijk - geoordeeld dat de pachter die koopt en eigenaar wordt, het voordeel boekt dat hij een grotere zekerheid verkrijgt met betrekking tot de mogelijkheid van het blijven uitoefenen van het landbouwbedrijf. Dit geldt, mutatis mutandis, ook voor de onderhavige zaak, in die zin dat [eisers], pachters van de ten processe bedoelde onroerende goederen, hun positie als gebruikers versterkt zouden zien door eigendomsverkrijging. Dat is dan een voordeel voor [eisers] dat in ‘s hofs arrest niet wordt vermeld en dat hun ontgaan is als gevolg van de overdracht aan SBB. Opgemerkt zij dat dit nadeel niet kan cumuleren met het boven beschreven lucrum cessans-nadeel: of de pachters versterken hun positie blijvend door eigendomsverwerving of zij maken winst door middel van doorverkoop. Ik neem aan dat het hof in de stellingen van [eisers] niet een voldoende geëxpliciteerd beroep op het hier bedoelde nadeel (het niet-verwerven van de sterkere positie van eigenaar) heeft gelezen, hetgeen m.i. niet onbegrijpelijk is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/192bc5998a1344586580fcf17fc534784d34c79784f35771508a6ce76af8bbe7 | shasum -a 256