Citaat | Parket bij de Hoge Raad 31 mei 1990

Alinea 97 Parket bij de Hoge Raad 31 mei 1990

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 31 mei 1990, ECLI:NL:PHR:1990:4.

"Een ruling kan worden gedefinieerd als een afspraak tussen de fiscus en de belastingplichtige omtrent de fiscale behandeling van een bepaald gedrag. Worden geen afspraken gemaakt dan volgt die behandeling uit de wet en jurisprudentie. Hoewel rulings soms alleen ten doel hebben zekerheid te geven over de uitleg van een vage wetgeving, kan ik me niet aan de indruk onttrekken, dat het in de meeste gevallen gaat om sanctionering van een bepaald gedrag of van bepaalde constructies. Immers, de belastingplichtige (en overigens ook de fiscus) heeft alleen belang bij een ruling indien hij gedragsalternatieven heeft. Met andere woorden hij moet zijn gedrag anders kunnen construeren. Dit alles betekent echter dat het rulingbeleid zekere grenzen stelt aan het constructiebestrijdingsbeleid. Immers wat de overheid met de ene hand geeft, mag ze niet met de andere hand (van anderen) weer afnemen" (WFR 1987/5781, blz. 817-818).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/23d85bbae748bb36898d1ec3d6c4313921b8175f1a2606c0a414b308db1e97b8. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 23d85bbae748bb36898d1ec3d6c4313921b8175f1a2606c0a414b308db1e97b8, en de alinea staat in dat document op bytes 28927 tot 29865.