Alinea 18 Parket bij de Hoge Raad 3 mei 1994

9. Het derde middel komt op tegen de overweging van de Rechtbank dat VSB niet gehouden was de bovenwoning bij het einde van de huurovereenkomst leeg en ontruimd op te leveren omdat VSB het recht had het gehuurde geheel of gedeeltelijk onder te verhuren en zij heeft voldaan aan de terzake op haar rustende verplichting eenmaal – vóór het aangaan van de eerste onderhuurovereenkomst – overleg met de verhuurder te voeren zodat zij geen wanprestatie pleegde door de bovenwoning per 15 januari 1991 zonder voorafgaand overleg met Metterwoon wederom onder te verhuren. Betoogd wordt dat hier spraken is van een volstrekt onbegrijpelijke "hink-stap-sprong-redenering" van de Rechtbank dat gesteld wordt dat het oordeel van de Rechtbank dat VSB niet leeg en ontruimd behoefde op te leveren onjuist is, althans zonder nadere motivering onbegrijpelijk, omdat in meergenoemd art. 11 van de huurovereenkomst nu juist expliciet tot uitdrukking was gebracht dat de huurder het recht heeft het gehuurde " onder haar verantwoordelijkheid " aan anderen te verhuren. Bovendien zijn partijen – aldus het middel – ten tijde van de totstandkoming van de hoofdhuurovereenkomst per 1 januari 1990 onmiskenbaar ervan uitgegaan dat VSB als hoofdhuurder aan een onderhuurder niet meer rechten kon verlenen dan zijzelf had zodat zij het gehuurde bij het einde van de huurovereenkomst leeg en ontruimd moest opleveren tenzij expliciet anders zou zijn bepaald, terwijl het voorts in 1970 niet de bedoelingvan partijen kàn zijn geweest VSB door het verlenen van toestemming voor onderverhuur te ontheffen van haar verplichting het gehuurde leeg en ontruimd op te leveren om de simpele reden dat art. 7A:1623k BW eerst op 1 juli 1979 in werking is getreden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d2b492cb9af58b7c94085caf5422e0a1597e2a33e12805e33250b402ce10d46f | shasum -a 256