Alinea 51 Parket bij de Hoge Raad 8 december 1995

21. Het eerste lid van art. 212 Rv. bepaalt dat de rechter voor wie het getuigenverhoor plaatsvindt ‘’zoveel mogelijk’’ meewerkt aan de einduitspraak. Uit de zinswending ‘’zoveel mogelijk’’ blijkt reeds dat niet dwingend is voorgeschreven dat bedoelde rechter ook aan de einduitspraak meewerkt; art. 212 Rv. spoort daartoe slechts aan waarbij het kennelijk aan het beleid van het betrokken college is overgelaten uit te maken onder welke omstandigheden een lid voor wie de getuigenverhoren plaatsvonden, in de onmogelijkheid verkeert aan de einduitspraak mee te werken. Dit blijkt ook uit het tweede lid van art. 212 Rv. waar enerzijds wordt bepaald dat in de uitspraak melding moet worden gemaakt van de afwijking van de regel van het eerste lid en van de oorzaak daarvan, doch waar anderzijds expliciet wordt bepaald dat de noodzakelijkheid der afwijking uitsluitend door het college dat haar toepast beoordeeld wordt zonder dat daartegen enige voorziening openstaat. In dit verband verdient voorts vermelding dat de bedoeling van het gebruik in art. 212 Rv. van de woorden ‘’zoveel mogelijk’’ (art. 203 Rv., de voorganger van art. 212, gaf een vrijwel limitatieve opsomming van gevallen waarin afwijking van de ‘’hoofdregel’’ gerechtvaardigd was) is om tegemoet te komen aan de organisatorische problemen die zijn gelegen in de wisselende samenstelling van de kamers waarin de rechterlijke colleges verdeeld zijn. (Zie de MvT, Vergaderjaar Tweede Kamer 1969–1970, 10 377, nr. 3, p. 18–19.)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9ace80c2cc68ff0c94fd19a446019f1a21f608ecc6c37e2be7ed78a7fe63acf1 | shasum -a 256