Citaat | Parket bij de Hoge Raad 9 juni 1995

Alinea 22 Parket bij de Hoge Raad 9 juni 1995

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 9 juni 1995, ECLI:NL:PHR:1995:28.

7. Onbetwist in rechtspraak en literatuur is voorts dat enkel tijdsverloop c.q. louter stilzitten niet voldoende is voor rechtsverwerking. Vergelijk bijvoorbeeld HR 17 december 1993, NJ 1994, 573, waarin het onjuist is geoordeeld dat “een talmen met de uitoefening van rechten of een gebrek aan voortvarendheid met het in rechte geldend maken van rechten zonder meer een voldoende grond voor het aannemen van rechtsverwerking oplevert”. In het concrete geval had de betrokken partij ruim 30 jaar lang niets ondernomen. Deze beslissing sluit aan bij eerdere rechtspraak waarin het pas na jaren instellen van een vordering in rechte op zichzelf evenmin een beroep op rechtsverwerking rechtvaardigde. Zie onder meer de genoemde uitspraak van NJ 1991, 708 (vijf jaar), HR 27 november 1987, NJ 1988, 342 (zes jaar); HR 18 januari 1991, NJ 1991, 272 (ruim 10 jaar); HR 16 december 1992, NJ 1993, 755 (negen jaar); 18 december 1992, NJ 1993, 152 (een reeks van jaren) en HR 4 februari 1994, NJ 1994, 366 (zestien jaren geen alimentatie gevorderd). Zie voorts Tjittes, 1992, nr. 15; Asser-Hartkamp, t.a.p., 1993 en Valk, Rechtsverwerking in drievoud, 1993, p. 77-87.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/df3802dafd60da1116530a66338175c83b96798c07c05c3751d9f63d8517fa31. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt df3802dafd60da1116530a66338175c83b96798c07c05c3751d9f63d8517fa31, en de alinea staat in dat document op bytes 8472 tot 9648.