Alinea 26 Parket bij de Hoge Raad 30 juni 1995

Ik acht ook deze klacht ongegrond. [verweerder] heeft bij conclusie van antwoord de sub 1 vermelde uitspraak van de inspecteur (betreffende de aanslag 1983) in het geding gebracht, waarin onder meer wordt gesteld dat sprake is van een ondeugdelijke boekhouding, zodat de winst langs de weg van een ruwe benadering dient te worden gevonden; dat de inspecteur geen aanleiding ziet voor een nieuw gesprek; en dat de aanslag wordt gehandhaafd. Bij dupliek (nr. 2.7) heeft [verweerder] opgemerkt dat [eiser] hierop niet is ingegaan, en met name niet aangeeft welk ander bezwaar kenbaar had kunnen worden gemaakt; zodat, aldus [verweerder], ook een bezwaarschrift tegen de aanslag 1984 bij voorbaat redelijkerwijze kansloos had moeten worden geacht. Bij memorie van grieven heeft [eiser] daarop gereageerd door een groot aantal administratieve bescheiden ter griffie te deponeren en zijn stelling dat die administratie deugdelijk was te herhalen (met bewijsaanbod), terwijl hij daaraan de conclusie verbond dat de afwijzing van het bezwaarschrift 1983 "luce clarius onjuist" was. Wat die uitspraak over 1983 betreft, merkte [eiser] nog op dat zij inderdaad, zoals de rechtbank had overwogen, betrekking had op hetzelfde geschil als dat over 1984. Ten overvloede wijs ik nog op een zich bij de stukken bevindende brief d.d. 3 april 1986 van de inspecteur, waaruit blijkt dat deze [eiser]'s kasadministratie over de jaren 1982 t/m 1984 niet deugdelijk acht en geen aanleiding ziet om van zijn eerder ingenomen standpunt af te wijken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1c2b84ebe38cd1d15e5b6394424ab42d1fcf605cdf12e3ba2e436dea34ea9d3a | shasum -a 256