Citaat | Parket bij de Hoge Raad 13 december 1995

Alinea 159 Parket bij de Hoge Raad 13 december 1995

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 13 december 1995, ECLI:NL:PHR:1995:AA3167.

5.2 . Ingevolge het testament draagt de echtgenote het successierecht van de kinderen, maar krachtens erfrecht krijgt zij dat successierecht weer vergoed doordat de overbedelingsvorderingen van de kinderen met datzelfde bedrag worden verminderd. Indien in het testament niets over het successierecht was bepaald, zouden de kinderen enerzijds hun successierecht zelf hebben moeten betalen, terwijl anderzijds hun overbedelingsvordering op hun moeder evenzoveel groter was geweest. Die vordering zou dan, ingevolge de overige bepalingen van het testament zijn gewaardeerd op 96,1 %. De testamentaire bepaling omtrent het successierecht levert hun dus een voordeel op van 3,9 % van hun successierecht. Derhalve kan worden verdedigd, dat de grondslag van de rechtsheffing, t.w. het bedrag van de overbedelingsvordering, mede bepaald wordt door het successierecht en dat daarom art. 5, vierde lid, Sw. 1956 toepassing moet vinden. Dit standpunt is kennelijk door de inspecteur en het hof ingenomen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/83dcd088f153a7a9daf044ddba4d04c9d37f471bfa1f9896d786c354575dbd52. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 83dcd088f153a7a9daf044ddba4d04c9d37f471bfa1f9896d786c354575dbd52, en de alinea staat in dat document op bytes 62519 tot 63527.