Citaat | Parket bij de Hoge Raad 13 december 1995

Alinea 71 Parket bij de Hoge Raad 13 december 1995

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 13 december 1995, ECLI:NL:PHR:1995:AA3167.

"De kinderen verkrijgen geen woning, maar een vordering. Reden voor de fiscus om te menen dat de 60%-waardering niet aan de orde kan komen. ... Wat de fiscus dwars in de keel zal zitten, is het gat tussen de fiscale waardering van de vordering en de civielrechtelijke waardering, als bij de laatste de woning voor 100% in aanmerking wordt genomen. De fiscus stuit op dit gat bij de successierechtelijke afwikkeling van de boedel van de langstlevende. Bij de verkrijging van de vordering uit de nalatenschap van de eerststervende wordt immers gerekend met 60%, terwijl bij de opeising in de boedel van de langstlevende een schuld naar voren komt, die is berekend volgens de 100%-norm. ... Ik verwacht niet dat de notariële praktijk dit standpunt van de inspecteurs zonder meer zal accepteren. Hoe kan een woning in één nalatenschap verschillend in aanmerking worden genomen? ... Voor de heffing van successierecht moet de waarde van de vordering wegens onderbedeling worden vastgesteld. De onderbedeling wordt berekend door een staat te maken van de activa en de passiva. Tot de activa behoort een eigen woning die voldoet aan de vereisten die artikel 21 lid 4 SW daaraan stelt. De wet laat dan geen keuze ... Dat wordt dus een interessante procedure."

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/83dcd088f153a7a9daf044ddba4d04c9d37f471bfa1f9896d786c354575dbd52. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 83dcd088f153a7a9daf044ddba4d04c9d37f471bfa1f9896d786c354575dbd52, en de alinea staat in dat document op bytes 26976 tot 28244.