Citaat | Parket bij de Hoge Raad 13 december 1995

Alinea 91 Parket bij de Hoge Raad 13 december 1995

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 13 december 1995, ECLI:NL:PHR:1995:AA3167.

3.1.6 . Voor verdere literatuur en jurisprudentie over art. 22 verwijs ik naar de Vakstudie Successiewet 1956, art. 22, aant. 2 en 3. Aldaar wordt o.m. vermeld de uitspraak van Hof Amsterdam van 29 augustus 1986, BNB 1988/71, PW 19570, betreffende het volgende geval: Een in algehele gemeenschap van goederen gehuwde erflater was gerechtigd tot een aandeel in vennootschappen met een waarde ten sterfdage van ƒ 56.000.000. De waarde bepaald naar de daaraan voorafgaande balansdatum van 1 januari bedroeg ƒ 52.000.000. De weduwe had derhalve een verrekeningsvordering op de nalatenschap ten bedrage van (civielrechtelijk) ½ x 56.000.000. De erfgenamen wilden nu enerzijds de waarde van erflaters aandeel aangeven naar balanswaarde (dus ƒ 52.000.000) en anderzijds de verrekenverplichting naar de waarde ten sterfdage (½ x ƒ 56.000.000). Het hof oordeelde, dat een redelijke wetstoepassing meebrengt, dat het tegenover deze verrekenverplichting staande gedeelte van erflaters gerechtigdheid tot het vennootschapsvermogen niet op de voet van art. 22 kon worden gewaardeerd.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/83dcd088f153a7a9daf044ddba4d04c9d37f471bfa1f9896d786c354575dbd52. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 83dcd088f153a7a9daf044ddba4d04c9d37f471bfa1f9896d786c354575dbd52, en de alinea staat in dat document op bytes 35791 tot 36882.