Alinea 46 Parket bij de Hoge Raad 10 mei 1996

Ik meen dat deze onderdelen, voor zover zij al feitelijke grondslag hebben, tevergeefs zijn voorgesteld. De door het hof gebezigde maatstaf is ontleend aan HR 11 maart 1977, NJ 1977, 521 m.nt. GJS; vgl. ook Asser-Van der Grinten I, nr. 77 en Asser-Hartkamp II, nr. 122 met verdere rechtspraak, waaraan toe te voegen HR 20 mei 1988, NJ 1988, 781 en 29 jan. 1993, NJ 1994, 172 m.nt. PvS. In cassatie kan ervan worden uitgegaan dat de overeenkomst feitelijk is gesloten door ATF en KVV, dus dat Moksel daarbij niet feitelijk was betrokken. Desondanks heeft het hof, blijkens het geheel van zijn rechtsoverwegingen 5–7, niet alleen acht geslagen op de verklaringen en gedragingen van KVV en ATF (hetgeen ook blijkt uit het woord ‘’vooreerst’’), maar ook op de andere omstandigheden van het geval, waaronder het in het subonderdeel genoemde feit dat ATF in naam van Moksel overeenkomsten met derden is aangegaan. Voorts heeft het hof, blijkens r.o. 3, rekening gehouden met de mogelijkheid dat KVV op grond van handelingen van Moksel erop mocht vertrouwen dat ATF de overeenkomst in naam van Moksel heeft gesloten. Het hof behoefde echter niet expliciet in te gaan op alle door Moksel gestelde feiten en omstandigheden. Gelet op de over en weer aangevoerde feiten en stellingen acht ik 's hofs conclusie, dat ATF op eigen naam heeft gehandeld (r.o. 6 i.f.) en dat KVV er niet vanuit is gegaan dat ATF als vertegenwoordigster van Moksel is opgetreden (r.o. 7, eerste zin), niet onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/866253210b16da9d7e67f42166bfda1585830a27eee9f3a9e4363c429c8f85f1 | shasum -a 256