Alinea 48 Parket bij de Hoge Raad 27 juni 1997

10. Keren wij terug naar het thans in cassatie bestreden arrest. Zoals gezegd gaat het in het onderhavige geding uitsluitend om de vraag of de aanspraken van de vrouw op schadevergoeding (tot uitkering is het staande huwelijk niet meer gekomen behoudens het tussen partijen verrekende voorschot van f 12.000,-) buiten de verdeling dienen te blijven bij de ontbinding van de gemeenschap door echtscheiding. Het Hof heeft deze vraag - zoals hiervoor reeds bleek - bevestigend beantwoord op grond van de overweging dat in het onderhavige geval zowel de aanspraak op materiële als die op immateriële schadevergoeding (voor zover het reeds verrekende bedrag van f 12.000,- te boven gaande) naar haar aard in zoverre aan de vrouw zijn verknocht dat zij bij de ontbinding van de gemeenschap door echtscheiding buiten de verdeling dienen te blijven. In rechtsoverweging 4.7 overweegt het Hof ten overvloede "voor zover de aanspraken wel in de gemeenschap vallen" dat in dat geval de eisen van de redelijkheid en billijkheid die partijen bij de verdeling jegens elkaar in acht hebben te nemen, in ieder geval meebrengen dat de schadevergoeding (voor zover het bedrag van f. 12.000,- te boven gaande) zonder nadere verrekening aan de vrouw moet worden toegedeeld. Uit de in rechtsoverweging 4.7 gebruikte zinswending "voor zover de aanspraken wel in de gemeenschap vallen" mag naar mijn oordeel niet worden afgeleid dat het Hof in de daaraan voorafgaande rechtsoverwegingen 4.4-4.6 heeft geconcludeerd dat de aanspraken op schadevergoeding (in het geheel) niet in de gemeenschap vallen; uit bedoelde rechtsoverwegingen blijkt immers duidelijk dat het Hof slechts heeft geoordeeld dat de aanspraken in zoverre naar haar aard aan de vrouw zijn verknocht dat zij bij ontbinding van het huwelijk door echtscheiding buiten de verdeling dienen te blijven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e2297fc0d366b5870f088164c346f7aadae881265ce5f96eb66e2094a4557373 | shasum -a 256