Alinea 17 Parket bij de Hoge Raad 31 maart 1998

Bij delicten als de onderhavige (drugshandel) kan het voordeel in beginsel worden beschouwd als het resultaat van de koop- en verkoopactiviteiten, en worden berekend als het verschil van de verkoopopbrengst en het inkoopbedrag. Daarnaast komen voor aftrek in aanmerking kosten die tenminste voldoen aan het criterium dat zij noodzakelijk zijn om het delict te kunnen begaan. Dit criterium omvat minder dan de kosten die in een — al dan niet directe — relatie staan tot de gepleegde misdrijven. Het lijden van verlies op bepaalde drugstransacties omdat de afnemer niet aan zijn betalingsverplichting voldoet, of omdat de leverancier een mes op de keel krijgt gezet om de te leveren drugs of de ontvangen opbrengst af te staan is in dat licht gezien geen noodzakelijke kostenpost. Het past wel bij het risico van het zaken doen in dat marktsegment — het heeft er dus wel een relatie mee — welk risico aanzienlijk is en aan de vrijwillige deelnemers aan die markt als zodanig ook bekend is. Noodzakelijk zij dit soort verliezen echter niet. (Zie ook Van der Neut, Het materiële ontnemingsrecht, in: Groenhuijsen e.a., Ontneming van voordeel in het strafrecht, 1997, p. 60–61.) Dat het hof de door de verdediging opgevoerde kosten niet als verwervingskosten in mindering brengt op het behaalde voordeel is mijns inziens daarom ook niet onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/10333ffaed7af146801c81543e668e3fae239cc7b1e5e6e93bd978b611ff1438 | shasum -a 256