Alinea 24 Parket bij de Hoge Raad 2 oktober 1998

12. Deze klachten moeten naar mijn oordeel falen. Ik begrijp uit ’s Hofs overweging dat dit college als vaststaand aanneemt dat de tekst van de samenwerkingsovereenkomst vermeldt dat [verweerster] aan [B] meubelen van de Topformcollectie zou gaan leveren en tevens dat de fabrikant [verweerster] voor de koopsom in rekening-courant belastte terwijl [verweerster] op haar beurt de verschuldigde koopprijs bij [B] in rekening bracht. Kennelijk ervan uitgaand dat partijen met haar overeenkomst niet iets anders beoogden dan blijkt uit de op zichzelf duidelijke tekst, een uitgangspunt dat niet onbegrijpelijk is, heeft het Hof vervolgens geoordeeld dat partijen aan die overeenkomst kennelijk ook uitvoering hebben gegeven en dat [verweerster] met andere woorden meubels ui de Topformcollectie aan [B] is gaan leveren, tot 1 januari 1992 onder eigendomsvoorbehoud en daarna onder voorbehoud van bezitloos pandrecht. Dat oordeel heeft het Hof mede gegrond op de omstandigheid dat [eiser] bij haar bestellingen die zij overigens wel direct bij de fabrikant plaatste, gebruik maakte van ten name van [verweerster] gestelde inkoopformulieren en op de omstandigheid dat de fabrikant [verweerster] voor de koopsom in rekening-courant belastte, een omstandigheid waaruit het Hof afleidde dat ook de fabrikant [verweerster] als wederpartij beschouwde. ’s Hofs oordeel komt mij bepaald niet onbegrijpelijk voor; nadere motivering behoefde het mijns inziens niet, ook niet in het licht van de door [eiser] naar voren gebrachte stellingen. Daarop stuiten de in middelonderdeel II vervatte klachten af, waarbij opmerking verdient dat klacht 2.6 feitelijke grondslag mist.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/876dc5c488a2e0bb1817a80caaf6f36d59c6739755ffe66fa724cad3a6015b9f | shasum -a 256