Alinea 18 Parket bij de Hoge Raad 6 oktober 1998

8. Aangezien eerst op 2 juni 1997 een klaagschrift was ingediend tegen die ‘’kennisgeving van niet (verdere) vervolging’’, was dat klaagschrift tardief. De intrekking ervan kan daar niets aan veranderen; en het opnieuw indienen van een klaagschrift evenmin. Ten overvloede zij opgemerkt dat het intrekken van een rechtsmiddel definitief is (art. 453, eerste lid, tweede zin, Sv). Motieven die aan de intrekking van een rechtsmiddel vindt niet onder een algemeen onuitgesproken voorbehoud plaats dat de informatie op grond waarvan tot intrekking wordt besloten, juist is. De later gebleken aan een misverstand te wijten omstandigheid dat het parket, in tegenstelling tot wat was meegedeeld, niet tot teruggave van de gelden had besloten, brengt dan ook niet met zich mee dat de intrekking als non-existent moet worden beschouwd, noch dat een nieuwe termijn voor indienen van een klaagschrift gaat lopen, noch dat de oorspronkelijke termijn als geschorst zou dienen te worden beschouwd, mogelijkheden waarop aan het eind van de cassatieschriftuur wordt gedoeld. Dit zou anders kunnen liggen als de officier van justitie er op uit was verzoekster een rad voor ogen te draaien teneinde haar rechten te frustreren. Daarvan blijkt evenwel niet. (Nog op 23 juni 1997 wordt van de zijde van het parket aan de Belastingdienst Ondernemingen bericht — in reactie op fiscaal executoriaal derdenbeslag d.d. 11 juni 1997 — dat onder verzoekster géén derdenbeslag is gelegd.)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2b8e1ff47023c71bd4202b1f002dcbe4e40b9e1685b1cbd3b61a5606014ca5b7 | shasum -a 256