Alinea 34 Parket bij de Hoge Raad 7 januari 2000

10. Middel I (waarvan in de eerste zin kennelijk zijn weggevallen de woorden "faalt het betoog dat") klaagt dat onjuist, althans onbegrijpelijk is 's Hofs oordeel dat Nationale Nederlanden tegenover [slachtoffer] een beroep toekwam op de uitsluiting opgenomen in art. 3.2.3 van haar polisvoorwaarden. Betoogd wordt dat onvoldoende rekening wordt gehouden met Uw in het eerste cassatieberoep in deze zaak gewezen arrest; uit dat arrest blijkt immers, aldus het middel, dat ook Uw Raad van oordeel is dat "de ziekenfondsvrijheid" prevaleert, welke vrijheid inhoudt dat de particu-lie-re verzekering in stand blijft zolang inschrijving bij het ziekenfonds niet heeft plaatsgevonden en dat de verzekerde niet verplicht is gebruik te maken van zijn bevoegdheid tot opzegging van deze verzekering bij samenloop van de particuliere verzekering met een sociale verzekering. Juist gezien die "ziekenfondsvrijheid" mocht Nationale Nederlanden - in verband met de jegens haar verzekerde in acht te nemen redelijkheid en billijkheid - geen beroep doen op de in haar voorwaarden opgenomen exoneratie, althans heeft het Hof zijn oordeel terzake onvoldoende gemotiveerd. Aldus het middel. Middel III voegt hieraan toe dat niet blijkt dat het Hof in aanmerking heeft genomen dat in casu aan de orde is of redelijkheid en billijkheid zouden meebrengen dat Nationale Nederlanden haar contractuele bevoegdheid diende uit te oefenen met het oog op belangen van derden, zoals Woudsend, en dat in casu de beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid aan de orde is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d91e29f281c2ab931031217a867c041a22a487f73f913872a15328f030bcb903 | shasum -a 256